Мурғи дил аз қайди ғамҳои ҷаҳони озод буд

مرغ دل از قید غم های جهان آزاد بود

То ба коми хештан дар доми он сайёд буд

تا به کام خویشتن در دام آن صیاد بود

Рӯбарӯи шогирди наққошии дил аз дастами ситод

روبرو شاگرد نقاشی دل از دستم ستاد

Кӯ ба фани дилбарии устоди сад устод буд

کو به فن دلبری استاد صد استاد بود

Сина кунадам дрғми ҷонону шодам каз вафо

سینه کندم درغم جانان و شادم کز وفا

Нақли мо ширинтар аз афсона ӣ Фарҳод буд

نقل ما شیرین تر از افسانه ی فرهاد بود

Баъди умрии як раҳам бар сар расед ин ҳам на худ

بعد عمری یک رهم بر سر رسید این هم نه خود

зи иҳтимоми бахти ман , каз толеъи фарёд буд

ز اهتمام بخت من، کز طالع فریاد بود

Вақти ҷон додан қтилт наз раҳоӣ дар тараб

وقت جان دادن قتیلت نز رهایی در طرب

Бо ғами ҳиҷрон ба марги зиндагонии шод буд

با غم هجران به مرگ زندگانی شاد بود

Кишт ва пас бртрбтм гесу фишон бигирист зор

کشت و پس برتربتم گیسو فشان بگریست زار

Гӯиёи ошуфтагиҳои ман ӯро ёд буд

گوئیا آشفتگی های من او را یاد بود

Куштани Фарҳод аз он ширини даҳон бедод нест

کشتن فرهاد از آن شیرین دهان بیداد نیست

Ҳар чаҳ бо мо кард он хусрав камол дод буд

هر چه با ما کرد آن خسرو کمال داد بود

Хуии хӯни резии падари ёдаши надод аз рӯй амд

خوی خون ریزی پدر یادش نداد از روی عمد

Кин ҷавон аз кӯдакии хунхори модарзод буд

کاین جوان از کودکی خونخوار مادرزاد بود

Ҳар чаҳ гуфтӣ ҷузи ҳадиси лаъли он нӯшин даҳан

هر چه گفتی جز حدیث لعل آن نوشین دهن

Аз шукр то заҳр дар гӯши сафойии бод буд

از شکر تا زهر در گوش صفایی باد بود