Бас ки дашноми диҳӣ чун шинавии номи маро

بس که دشنام دهی چون شنوی نام مرا

Як нафар нест ки орад ба ту пайғоми маро

یک نفر نیست که آرد به تو پیغام مرا

Ин туе бар сари ман сояи зи меҳри афкандӣ

این تویی بر سر من سایه ز مهر افکندی

ё ҳумое ба ғалати сохтаи ватани боми маро

یا همایی به غلط ساخته وطن بام مرا

Аз дар раҳмат агар пардаи зи рухи брФкнӣ

از در رحمت اگر پرده ز رخ برفکنی

Субҳ бе миннати хуршеди дамади шоми маро

صبح بی منت خورشید دمد شام مرا

Кеши зардушт ба рӯй ту гирифтам то баст

کیش زردشت به روی تو گرفتم تا بست

Куфри зулфи сияҳати бозуии исломи маро

کفر زلف سیهت بازوی اسلام مرا

Ошён рафт дарони ҳалқа ӣ зулф аз ёдам

آشیان رفت درآن حلقه ی زلف از یادم

То ба гулзори рухи овехтае доми маро

تا به گلزار رخ آویخته ای دام مرا

Пеши барадам ба сабурии ҳамаи ҷои вохри умр

پیش بردم به صبوری همه جا وآخر عمر

Барадӣ аз ним назари ҳосили айёми маро

بردی از نیم نظر حاصل ایام مرا

Ҷон ба лаб омад ва як дам ба даҳонат нарасед

جان به لب آمد و یک دم به دهانت نرسید

Ҳасратӣ монад дамодами лаби нокоми маро

حسرتی ماند دمادم لب ناکام مرا

Мо дарин бодия мардем хушо зиндаи дилӣ

ما درین بادیه مردیم خوشا زنده دلی

Ки аз ин вақъа бар ӯ муждаи длороми маро

که از این وقعه بر او مژده دلارام مرا

Шуд яқинам ба шаҳодат ки сафойии зи нахуст

شد یقینم به شهادت که صفایی ز نخست

Бар саодат шудаи тақдири саранҷоми маро

بر سعادت شده تقدیر سرانجام مرا