Кунун ки сояи теғи ту бар сараст маро

کنون که سایهٔ تیغ تو بر سر است مرا

Чаҳ ғами зи тобиши хуршед маҳшараст маро

چه غم ز تابش خورشید محشر است مرا

Ба қатл ман наҳаросӣ з дод хоҳии ғайр

به قتل من نهراسی ز داد خواهی غیر

Ки хӯни баҳои зи ту як захм дигараст маро

که خون بها ز تو یک زخم دیگر است مرا

Кафан қабо кунам аз шавқ дар қиёмат низ

کفن قبا کنم از شوق در قیامت نیز

Ки ин либос дар онҷо на дар хураст маро

که این لباس در آنجا نه در خور است مرا

Серум ба ҳалқа ӣ фитрок агар чаҳ барбандӣ

سرم به حلقه ی فتراک اگر چه بربندی

Ки бози шӯри вафои ту дар сараст маро

که باز شور وفای تو در سر است مرا

Агар ба ҳашари ҳам аз лаълу рухи диҳии комам

اگر به حشر هم از لعل و رخ دهی کامم

Чаҳ эҳтиёҷ ба фирдавс вкўсраст маро

چه احتیاج به فردوس وکوثر است مرا

Камоли шавқи Аннанами зкФ раҳо накунад

کمال شوق عنانم زکف رها نکند

Вагарнаи нақзи вафои ту бовараст маро

وگرنه نقض وفای تو باور است مرا

Дареғ каз шаш ва панҷ сипеҳри шӯъбадаи боз

دریغ کز شش و پنج سپهر شعبده باز

Мудоми муҳра ӣ толеъ ба шшдраст маро

مدام مهره ی طالع به ششدر است مرا

Итоби хашми пснон аноятасту хушам

عتاب خشم پسنان عنایت است و خوشم

Ба бахти хеш ки ёрӣ ситамгараст маро

به بخت خویش که یاری ستمگر است مرا

Дилам хушаст сафойӣ ба субҳи васл ҳануз

دلم خوش است صفایی به صبح وصل هنوز

Ки шоми ҳиҷри сабурӣ муяссараст маро

که شام هجر صبوری میسر است مرا