Рафт вгрим дар рикобаши зори зор

رفت وگریم در رکابش زار زار

То ба домонаш биншинад ғубор

تا به دامانش بنشیند غبار

Ман з ҳиҷрон гарем ӯ нолад ба васл

من ز هجران گریم او نالد به وصل

Мари марои сад фарқ бошад бо ҳазор

مر مرا صد فرق باشد با هزار

Зулфро бар чеҳраи ?ут ором нест

زلف را بر چهره ات آرام نیست

Ман куҷои давр аз дарат гирами қарор

من کجا دور از درت گیرم قرار

Бахт маймунам наёяд поимрд

بخت میمونم نیاید پایمرد

Дўргрдўнм нагардад дастёр

دورگردونم نگردد دستیار

То чу дил тангат нагирам дар бағал

تا چو دل تنگت نگیرم در بغل

То чу ҷон ҷуфтат наҷӯям даркинори

تا چو جان جفتت نجویم درکنار

Аз сари зулфами мушавваши сохтӣ

از سر زلفم مشوش ساختی

Зон ду мор аз ман баровардӣ дамор

زان دو مار از من برآوردی دمار

Гуфтамӣ сарват ба қади сарвӣ агар

گفتمی سروت به قد سروی اگر

Чун ту будӣ базлаи гӯйу бодаи хор

چون تو بودی بذله گوی و باده خوار

Лаъл мехондам лабатгар лаъл буд

لعل می خواندم لبت گر لعل بود

Коми бахшу коми ҷӯйу комкор

کام بخش و کام جوی و کامکار

Пеши болоят кӣ устодӣ ба дашт

پیش بالایت کی استادی به دشت

Боз буд ар пои сарви ҷӯйбор

باز بود ار پای سرو جویبار

Дайну дил дар пояти афкандам вале

دین و دل در پایت افکندم ولی

Гаштам аз нанги бизоъати шармсор

گشتم از ننگ بضاعت شرمسار

Кушта ӣ ӯ зинда ӣ ҷовид монад

کشته ی او زنده ی جاوید ماند

Ҷон ба иқдомаши сафойӣ дар сипор

جان به اقدامش صفایی در سپار

Фарқи иззат то броФрозӣ ба чарх

فرق عزت تا برافرازی به چرخ

Рӯй зиллати зи остонаши брмдор

روی ذلت ز آستانش برمدار