Маро ҳаст имшаби бутии даркинори

مرا هست امشب بتی درکنار

Ки рӯйиши гулам дар назар карда хор

که رویش گلم در نظر کرده خوار

зи чеҳраш ба минӯ маро нест майл

ز چهرش به مینو مرا نیست میل

зи лаълаш ба кавсар маро нест кор

ز لعلش به کوثر مرا نیست کار

зи лаби ғайрати лаълҳои бадахш

ز لب غیرت لعل های بدخش

зи зулфи офати машкҳои ттор

ز زلف آفت مشک های تتار

Ба рухи доғи гулҳои боғи биҳишт

به رخ داغ گل های باغ بهشت

Ба бӯи рашки анфоси боди баҳор

به بو رشک انفاس باد بهار

Шаб ва рӯз меоядам дар назар

شب و روز می آیدم در نظر

Ду чеҳраши ду моҳ ва ду зулфаши ду мор

دو چهرش دو ماه و دو زلفش دو مار

Чунон моҳу Марӣ ки чаҳ шаб чаҳ рӯз

چنان ماه و ماری که چه شب چه روز

На инро ғуруб ва на онро қарор

نه این را غروب و نه آن را قرار

Чаҳ Марӣ ки бо моҳ паҳлу зада

چه ماری که با ماه پهلو زده

Чаҳ моҳӣ ки бо мор дорад ҷавор

چه ماهی که با مار دارد جوار

Вале мор ӯро набошад газанд

ولی مار او را نباشد گزند

Вале моҳ ӯро нагирад ғубор

ولی ماه او را نگیرد غبار

Чу хокаш ба пои сари ниҳодам ва лек

چو خاکش به پا سر نهادم و لیک

Аз ин ҳадяи гаштами басии шармсор

از این هدیه گشتم بسی شرمسار

Ҷафои ҳамчуи сабри маниш бе диранг

جفا همچو صبر منش بی درنگ

Вафои ҳамчуи меҳри маниши пойдор

وفا همچو مهر منش پایدار

Ба ғами хорӣу меҳрбонӣу лутф

به غم خواری و مهربانی و لطف

Чу аҳди сафойии дилаши устувор

چو عهد صفایی دلش استوار