Расад чндонкаҳ аз трконми озор

رسد چندانکه از ترکانم آزار

Кунад меҳри ту афзӯн дар дилами кор

کند مهر تو افزون در دلم کار

зи дидори туам бовар шуд имрӯз

ز دیدار توام باور شد امروز

Ки ҳури ин нашъа низ ояд падедор

که حور این نشئه نیز آید پدیدار

На сарват ме тавон гирифтан ба қомат

نه سروت می توان گرفتن به قامت

На моҳат ме тавон хондан ба рухсор

نه ماهت می توان خواندن به رخسار

Кадомин моҳ мегунҷад дар оғӯш

کدامین ماه می گنجد در آغوش

Кадомин сарв меояд ба бозор

کدامین سرو می آید به بازار

Чаҳ сарваст онкии бориши моҳу хуршед

چه سرو است آنکه بارش ماه و خورشید

Чаҳ моҳи онкии бурҷаши боғу гулзор

چه ماه آنکه برجش باغ و گلزار

Тнки резӣ чу фармое табассум

تنک ریزی چو فرمایی تبسم

Шукри безӣ чу бозоиӣ ба гуфтор

شکر بیزی چو بازآیی به گفتار

Шукри хндти тнки резад ба хирман

شکر خندت تنک ریزد به خرمن

Шукри безати шукри резад ба харвор

شکر بیزت شکر ریزد به خروار

Ҷудои гаштани барояти он қадри саҳл

جدا گشتن برایت آنقدر سهل

Ки аз рӯяти ҷудои сахту душвор

که از رویت جدایی سخت و دشوار

Дамиро ҳам ғанимати дони сафойӣ

دمی را هم غنیمت دان صفایی

Ки дар дунёсти ҳури алъайни турои ёр

که در دنیاست حور العین ترا یار