Гар ба савдоӣ муҳаббат рафт дар пои ҷони маро

گر به سودای محبت رفت در پا جان مرا

Нест ғами комди биҳамдиллоҳ ба сари ҷонони маро

نیست غم کآمد بحمدالله به سر جانان مرا

Тогдои лаъли ширинати шудем аз ёд рафт

تاگدای لعل شیرینت شدیم از یاد رفت

Ҳишмати Искандари всрчшмаҳ ӣ ҳайвони маро

حشمت اسکندر وسرچشمه ی حیوان مرا

Нест брхок дарат бо ин сиришки талху шӯр

نیست برخاک درت با این سرشک تلخ و شور

Шавқи ҷӯии слсбилу равза ӣ ризвони маро

شوق جوی سلسبیل و روضه ی رضوان مرا

Гар ба ҳашарам бе ту дар Фрхои ҷинат ҷо диҳанд

گر به حشرم بی تو در فرخای جنت جا دهند

Шукр бошад ба ҷон аз гӯша ӣ зиндони маро

شکر باشد به جان از گوشه ی زندان مرا

Гулшанам бечеҳру хатат гарна гулхан аз чаҳ рӯй

گلشنم بی چهر و خطت گرنه گلخن از چه روی

Хорҳо дар дида гуяд лолау райҳони маро

خارها در دیده گوید لاله و ریحان مرا

Дили зи танги лаъли нўшинт чаро номади бурун

دل ز تنگ لعل نوشینت چرا نامد برون

Гар на хӯн олуд он ёқӯт шуд дандони маро

گر نه خون آلود آن یاقوت شد دندان مرا

Як дил аз ман пеш нагирифтӣ чаро аз сими ашк

یک دل از من پیش نگرفتی چرا از سیم اشک

Дар иваз ҳар чшмзд пар мекунӣ домони маро

در عوض هر چشمزد پر میکنی دامان مرا

Наз ту коми ман бад омад наз дили ман кори ту

نز تو کام من بد آمد نز دل من کار تو

Доштӣ дар кӯии худ як умри саргардони маро

داشتی در کوی خود یک عمر سرگردان مرا

Садри ислом ар сафойӣ кофарам хонд чаҳ нақс

صدر اسلام ار صفایی کافرم خواند چه نقص

Ҳақ нахоҳад бархилофи занн ӯ бутлони маро

حق نخواهد برخلاف ظن او بطلان مرا