Ба чанг агар кунам он гесувони пари хам ро

به چنگ اگر کنم آن گیسوان پر خم را

Хаттӣ ба сари кашами ин рӯзгори дарҳам ро

خطی به سر کشم این روزگار درهم را

Надода ишқи чунон одатам ба ғам ки дигар

نداده عشق چنان عادتم به غم که دگر

Иваз кунам ба ду сад иди як муҳаррам ро

عوض کنم به دو صد عید یک محرم را

Ҳар онкии ҳасани турои он нишоту нози афзуд

هر آنکه حسن ترا آن نشاط و ناز افزود

Қарини ишқ ман оварад маргу мотам ро

قرین عشق من آورد مرگ و ماتم را

Ба хилвати дилу ҷони ҷои додмши ҳамаи умр

به خلوت دل و جان جای دادمش همه عمر

Маро равост ки миннат ба сари нуҳуми ғам ро

مرا رواست که منت به سر نهم غم را

Ба тири аввалами афкандии бози алоҷу хушам

به تیر اولم افکندی باز علاج و خوشم

Ки миннатии набарди захмии ту марҳам ро

که منتی نبرد زخمی تو مرهم را

Сиррӣ намонад ки гардани бад-ӣни каманди надод

سری نماند که گردن بدین کمند نداد

Алоқаҳост ба зулфи тўҷони одам ро

علاقه هاست به زلف توجان آدم را

Бад-ӣни ҷамоли ҷаҳони офарин чаҳ миннат ҳост

بدین جمال جهان آفرین چه منت هاست

Ки аз вуҷӯди ту бар сари ниҳоди олам ро

که از وجود تو بر سر نهاد عالم را

Якеаст зон лаби нӯшин дуоу дашномам

یکی است زان لب نوشین دعا و دشنامم

Ҳаловати шукрати набарди талхии сам ро

حلاوت شکرت نبرد تلخی سم را

Висолат ар ба ҷаҳаннам , фироқат ар ба биҳишт

وصالت ار به جهنم، فراقت ار به بهشت

Ба он биҳишт иваз надаҳум ин ҷаҳаннам ро

به آن بهشت عوض ندهم این جهنم را

Сафойии он дили хунину чашми гирён буд

صفایی آن دل خونین و چشم گریان بود

Ки додат ин лаби хандону ҷони хуррам ро

که دادت این لب خندان و جان خرم را