Наҳй марҳам ба захмам ё кунӣ риш

نهی مرهم به زخمم یا کنی ریش

Буд кӣ бо туами парвое аз хеш

بود کی با توام پروایی از خویش

Ба ҳоли меҳру кин рӯй сӯй ман бош

به حال مهر و کین روی سوی من باش

Чаҳ ҷлобм фиристӣ ё диҳӣ беш

چه جلابم فرستی یا دهی بیش

Хушам то бо миннат бошад тавваҷуҳ

خوشم تا با منت باشد توجه

Диҳии нӯшам ба раҳмат ё зании неш

دهی نوشم به رحمت یا زنی نیش

Ба васл аз ёди ҳиҷронати малулам

به وصل از یاد هجرانت ملولم

Наярзад қурб бо ин мояи ташвиш

نیرزد قرب با این مایه تشویش

Нишондии тирсони нолон ба хокам

نشاندی تیرسان نالان به خاکم

зи шасти тарк эй тарки ҷафои кеш

ز شست ترک ای ترک جفا کیش

зи тарси муддаӣ гум гаштаам ро

ز ترس مدعی گم گشته ام را

Куҷо дорам зи каси ёроии тафтиш

کجا دارم ز کس یارای تفتیش

Надонам аз куҷои ин дардҳо ро

ندانم از کجا این دردها را

Кунам дармон ки ҳаст аз сабри ман беш

کنم درمان که هست از صبر من بیش

Ба марг аз зиндагӣ безорем дод

به مرگ از زندگی بیزاریم داد

Басии миннат ба дӯшам аз бади андеш

بسی منت به دوشم از بد اندیش

Либоси орият чу аз ҳарду шуд салб

لباس عاریت چو از هردو شد سلب

Чаҳ донеи фарқи давлатманду дарвеш

چه دانی فرق دولتمند و درویش

Сафойии рӯ ба асбоб худо дошт

صفایی رو به اسباب خدا داشت

Умед ар дошт аз бегона ё хеш

امید ار داشت از بیگانه یا خویش

Вагарнаи мо сӯй аллоҳ мурдагонанд

وگرنه ما سوی الله مردگانند

зи ғайри зинда кӣ корӣ равад пеш

ز غیر زنده کی کاری رود پیش