Дилам аз қайди он мишкӣни ҳамоил

دلم از قید آن مشکین حمایل

Агар хоҳии раҳои бозаши фурӯи ҳилл

اگر خواهی رها بازش فرو هل

Чу ҷонро дид бо сомонтар аз дил

چو جان را دید با سامان تر از دل

Ғамат дар ҷон аз дили сохт манзил

غمت در جان از دل ساخت منزل

Ватан ғурбат шуд аз ишқат чу брмн

وطن غربت شد از عشقت چو برمن

СФркрдм ки ғам воманд аз дил

سفرکردم که غم واماند از دل

СФркрдн чаҳ ҳосил зонка омад

سفرکردن چه حاصل زانکه آمد

Ғамати ҳамроҳи дили манзил ба манзил

غمت همراه دل منزل به منزل

Раҳи кӯии ту бар ман чашмтар баст

ره کوی تو بر من چشم تر بست

Бахушкон киштем афтодаи дргл

بخشکان کشتیم افتاده درگل

Дарин баҳрами чунон заврақ фурӯ рафт

درین بحرم چنان زورق فرو رفت

Ки ҳаргизи таҳта Эй ноед ба соҳил

که هرگز تخته ای ناید به ساحل

Чу сайёдаши туе худ мерад аз шавқ

چو صیادش تویی خود میرد از شوق

Науфтад кори сайдат бо слосл

نیفتد کار صیدت با سلاسل

Ба дастони барад дар пои ақлу ҳушам

به دستان برد در پا عقل و هوشم

Ба худ машғӯл ва аз худ сохт ғофил

به خود مشغول و از خود ساخت غافل

Чу шаҳрӣ шод бошанд аз ғами мо

چو شهری شاد باشند از غم ما

Дило зи изҳори нокомӣ чаҳ ҳосил

دلا ز اظهار ناکامی چه حاصل

Сафойии мқбли ҷовиди гардӣ

صفایی مقبل جاوید گردی

Ки номади ишқи рокс чун ту қобил

که نامد عشق راکس چون تو قابل