Ҷовдони давлати бедор ба дидор ту ёбам

جاودان دولت بیدار به دیدار تو یابم

Рӯзи идам буд он шаб ки даройии ту ба хобам

روز عیدم بود آن شب که درآیی تو به خوابم

Хӯни худ хўрну хории зи рақибони ту бурдан

خون خود خورن و خواری ز رقیبان تو بردن

Иззати ангораму азхок дарат рӯй нтобам

عزت انگارم و ازخاک درت روی نتابم

Ҷони фидои лаби ширину даҳони шаккаринат

جان فدای لب شیرین و دهان شکرینت

Ки бросўди зи шаҳду шукру шеру шаробам

که برآسود ز شهد و شکر و شیر و شرابم

Ман ки сдҷоми паёпаии зи серуми ҳуши набардӣ

من که صدجام پیاپی ز سرم هوش نبردی

Чашми махмури ту аз як назари афканди харобам

چشم مخمور تو از یک نظر افکند خرابم

Тухми меҳри ту ба дили киштаму умед ки рӯзӣ

تخم مهر تو به دل کشتم و امید که روزی

Расад аз хирмани ҳасани ту насибӣ ба нассобам

رسد از خرمن حسن تو نصیبی به نصابم

Сӯхти ахтари з фиғон монад ба гули пои зи ашкам

سوخت اختر ز فغان ماند به گل پای ز اشکم

Чаҳ тавон кард ки буд ин самару оташу обам

چه توان کرد که بود این ثمر و آتش و آبم

Дод ушшоқи ситами дидаи ситонами зи ҷудоӣ

داد عشاق ستم دیده ستانم ز جدایی

Раҳнамӯнӣ кунад ар бахт ба девони ҳисобам

رهنمونی کند ار بخت به دیوان حسابم

Ҳоши ллаҳ ки ба перии шиканами аҳди вафо ро

حاش لله که به پیری شکنم عهد وفا را

Ман ки сарфи ғами ишқ ту шуд айёми шабобам

من که صرف غم عشق تو شد ایام شبابم

Сӯхти дили зи оташи рух дар хами зулфаш ки сафойӣ

سوخت دل ز آتش رخ در خم زلفش که صفایی

Ба машом аз бен ҳар мӯӣ расад буии кабобам

به مشام از بن هر موی رسد بوی کبابم