Ба фари дӯстӣ аз ифтирои хасм чаҳ бокам

به فر دوستی از افترای خصم چه باکم

Басаст домани пакети гувоҳи дида ӣ покам

بس است دامن پاکت گواه دیده ی پاکم

Накард пардаи дарии ёри пардаи дор ва гарна

نکرد پرده دری یار پرده دار و گرنه

Нашуд ба ришта ӣ тақвои руфӯии хирқа ӣ чокам

نشد به رشته ی تقوی رفوی خرقه ی چاکم

Залили ишқи ту бӯдани қтили теғи ту гаштан

ذلیل عشق تو بودن قتیل تیغ تو گشتن

Хушаст варна чаҳ ҳосили худ аз ҳаёту ҳалокам

خوش است ورنه چه حاصل خود از حیات و هلاکم

Марои нишоти ҳамин баси зи баъди ҷони сипарӣ ҳо

مرا نشاط همین بس ز بعد جان سپری ها

Ки доғи ишқ ту бошад чароғи тираи муғокам

که داغ عشق تو باشد چراغ تیره مغاکم

Ба ёди тобишу тобами зи зулфу оризи худ байн

به یاد تابش و تابم ز زلف و عارض خود بین

Дамад чу сунбулу сӯрӣ ба ҷои сабзаи зи хокам

دمد چو سنبل و سوری به جای سبزه ز خاکم

Агар хамӯш нишастам маро сабур ндонӣ

اگر خموش نشستم مرا صبور ندانی

Ки нолаи сӯхти банноӣ аз даруни ноираҳ нокам

که ناله سوخت بنای از درون نایره ناکم

Чаҳ хост зи ашку хурӯшам ба рӯзи хеш ки ҳар шаб

چه خاست ز اشک و خروشم به روز خویش که هر شب

Давиди он ба смк ё расед ин ба смокм

دوید آن به سمک یا رسید این به سماکم

Марои шикеб ба нуқсону ишқи рӯ ба афзоиш

مرا شکیب به نقصان و عشق رو به افزایش

Туро ба акси дамодами ғурур бешу вФокм

ترا به عکس دمادم غرور بیش و وفاکم

Ба чанг Тифл мусулмонем асири сафойӣ

به چنگ طفل مسلمانیم اسیر صفایی

Ки кофарона хӯрд хӯн чу шери духтари токам

که کافرانه خورد خون چو شیر دختر تاکم