То сайри сарву сӯрии он сим тан кунам

تا سیر سرو و سوری آن سیم تن کنم

Ҳошо ки ёди сарву ҳавоӣ саман кунам

حاشا که یاد سرو و هوای سمن کنم

Ҳар кин ки мекашад фалак аз ман вале дигар

هر کین که می کشد فلک از من ولی دگر

Муҳкам ба меҳри он маи паймон шикан кунам

محکم به مهر آن مه پیمان شکن کنم

Сад перҳан қабо кунам имрӯз то шабӣ

صد پیرهن قبا کنم امروز تا شبی

Бо дӯсти ҷойгаҳ ба яке перҳан кунам

با دوست جایگه به یکی پیرهن کنم

Хок дар ту гирдам агар осмони зи рашк

خاک در تو گردم اگر آسمان ز رشک

Розӣ шавад ки бар сари Кувайт ватан кунам

راضی شود که بر سر کویت وطن کنم

Чандон ба захми теғи ту шодам ки вақт нест

چندان به زخم تیغ تو شادم که وقت نیست

То фикри чораи дили хунин бадан кунам

تا فکر چاره دل خونین بدن کنم

Дар даст дилбараст дил аммо қиёси ҳол

در دست دلبر است دل اما قیاس حال

Аз дарду доғи лолаи гулгун кафан кунам

از درد و داغ لاله گلگون کفن کنم

Кӯи фурсатӣ ки бо ғами ишқу хаёли дӯст

کو فرصتی که با غم عشق و خیال دوست

Тадбири ҳоли шефта хештан кунам

تدبیر حال شیفته خویشتن کنم

Сад ҷоми заҳр бе ту фурӯи риздм ба ком

صد جام زهر بی تو فرو ریزدم به کام

Ҳар дам ки ёди он лаби нӯшин даҳан кунам

هر دم که یاد آن لب نوشین دهن کنم

Гар дили қадами бурун наад аз хати бандагӣат

گر دل قدم برون نهد از خط بندگیت

Бар гарданаш аз он хами гесу расан кунам

بر گردنش از آن خم گیسو رسن کنم

Ҷони хори тани сафойӣу тани хоки роҳи бод

جان خار تن صفایی و تن خاک راه باد

Бо ӯ агар музоиқа аз ҷон ва тан кунам

با او اگر مضایقه از جان و تن کنم