Ронадӣ охир чун саг аз даргоҳи худ бо хорем
راندی آخر چون سگ از درگاه خود با خواریم
Марҳабо додӣ аҷаб подош хидматкорем
مرحبا! دادی عجب پاداش خدمتکاریم
Аз туами ҷузи ҳасрату бегонагӣ ҳосил нараст
از توام جز حسرت و بیگانگی حاصل نرست
Хубоварӣ ба ҷои шарти вафо ва ёрем
خوب آوری به جا شرط وفا و یاریم
Мушкилам зорӣ накард осон ба ҳукми озмӯн
مشکلم زاری نکرد آسان به حکم آزمون
Ғамзаи ?ути хӯн хортар шуд ҳар дам аз хўнборим
غمزه‌ات خون‌خوارتر شد هر دم از خونباریم
Нозами он дил каз ғуруру қаҳру нозат кам нашуд
نازم آن دل کز غرور و قهر و نازت کم نشد
Ҳар чаҳ дидӣ бештари аҷзу ниёз ва зорем
هر چه دیدی بیشتر عجز و نیاز و زاریم
Оби кӯи тоқати куҷо чандам таҳаммули сабр чун
آب کو؟ طاقت کجا؟ چندم تحمل؟ صبر چون؟
Санг ва санадон нестам охир чаҳ ме пиндорем
سنگ و سندان نیستم آخر چه می‌پنداریم؟
Тирҳо кардӣ раҳо бар синаам вонгаҳи зи меҳр
تیرها کردی رها بر سینه‌ام وانگه ز مهر
Марҳамӣ нагузоштӣ бар захм ҳои корем
مرهمی نگذاشتی بر زخم های کاریم
Ҷузи иродати ҷузи сафои ҷузи меҳрбонии ҷузи вафо
جز ارادت جز صفا جز مهربانی جز وفا
Худ чаҳ дидӣ то чунин хунин ҷигар ме дорем
خود چه دیدی تا چنین خونین جگر می‌داریم
Дили муқӣми остони чашм аз қафои ғами пеш рӯй
دل مقیم آستان، چشم از قفا، غم پیش روی
Тан равонаст аз сари Кувайт ба сад ночорем
تن روان است از سر کویت به صد ناچاریم
Шаби хаёлат дар бағали рӯз аз фироқат дар фиғон
شب خیالت در بغل، روز از فراقت در فغان
Боруки аллоҳи марҳабо зон хоб ва ин бедорем
بارک الله مرحبا زان خواب و این بیداریم
Шери чархами сайди рӯ ба ояд эй оҳӯи хиром
شیر چرخم صید رو به آید ای آهو خرام
Аз сегон кӯии худ якбор агар бишуморем
از سگان کوی خود یکبار اگر بشماریم
Дар раҳи ҷонони сафойии зории мо саҳл буд
در ره جانان صفایی زاری ما سهل بود
Аз ду лаълаш мекашад изҳори он бе зорем
از دو لعلش می کشد اظهار آن بی‌زاریم