Сияҳи мастӣ фароз омад ба роҳам

سیه مستی فراز آمد به راهم

Ки чашмаши дили рабӯд аз як нигоҳам

که چشمش دل ربود از یک نگاهم

Ба дил каз ваии ғам ободӣаст вайрон

به دل کز وی غم آبادی است ویران

Кашид аз ғамзаи паии дарпайии сипоҳам

کشید از غمزه پی درپی سپاهم

Нишонд аз узви узви худ саропоӣ

نشاند از عضو عضو خود سراپای

Чу чашми хеш бар хоки сиёҳам

چو چشم خویش بر خاک سیاهم

Ба маҳшар низ аз ӯ ноРоми тазаллум

به محشر نیز از او نارم تظلم

Ки ҳақ бо ӯст бо чандини гувоҳам

که حق با اوست با چندین گواهم

Ҳанузаш ҷон ва сар хоҳам ба пои рехт

هنوزش جان و سر خواهم به پا ریخت

Чаҳ ғами коФкндаҳ дар пои дастгоҳам

چه غم کافکنده در پا دستگاهم

Гарм бар сар наад номи ғуломӣ

گرم بر سر نهد نام غلامی

Кунад фахр аз ғуломии подшоҳам

کند فخر از غلامی پادشاهم

Ба хоки остонаши фақру хорӣ

به خاک آستانش فقر و خواری

Аз он ба каз буруни ташрифу ҷоҳам

از آن به کز برون تشریف و جاهم

Бад-ӣни хурдии дареғи он кунҷ лаб нест

بدین خردی دریغ آن کنج لب نیست

Чўхол аз фитна ӣ мижгони паноҳам

چوخال از فتنه ی مژگان پناهم

Набошад ғайри расвоӣ дариғо

نباشد غیر رسوایی دریغا

Ба савдои ту судии зи ашку оҳам

به سودای تو سودی ز اشک و آهم

Сафойӣ назд ҷонони сар фурӯ рафт

صفایی نزد جانان سر فرو رفت

Ба ҷайби шармсорӣ аз гуноҳам

به جیب شرمساری از گناهم

Нахоҳам дида аз хиҷлат гушӯдан

نخواهم دیده از خجلت گشودن

Магари фазл вай ояд узр хоҳам

مگر فضل وی آید عذر خواهم