Ғамат гирифт фазои дилами чунон ки дар он

غمت گرفت فضای دلم چنان که در آن

Намонда яксар мӯи ҷои фикрати дгарон

نمانده یکسر مو جای فکرت دگران

Ба қайди зулфи ту дил то каманди улфати баст

به قید زلف تو دل تا کمند الفت بست

Гусаст риштаи меҳру вафоӣ сим барон

گسست رشته مهر و وفای سیم بران

Мисоли мӯӣу миёнат маро равад зи назар

مثال موی و میانت مرا رود ز نظر

Агар дақоиқ ҳикмат равад ба гӯши гарон

اگر دقایق حکمت رود به گوش گران

Маломатам накунад ҳаркасат ки дида ва лек

ملامتم نکند هرکست که دیده و لیک

Миннат чигуна наёбам ба чашм бе басарон

منت چگونه نیابم به چشم بی بصران

Ту бе падари санами он духтарӣ ки модари даҳр

تو بی پدر صنم آن دختری که مادر دهر

зи шӯии хеш хаҷал шуд з зодани писарон

ز شوی خویش خجل شد ز زادن پسران

Сабки шимурдии вмисоқ меҳр бишикастӣ

سبک شمردی ومیثاق مهر بشکستی

Магари муҳаббати мо буд брдли ту гарон

مگر محبت ما بود بردل تو گران

Расон ба қофилаи солорам аз тариқи хулӯс

رسان به قافله سالارم از طریق خلوص

Агар чаҳ баси ақаб афтодаам аз ҳам сафарон

اگر چه بس عقب افتاده ام از هم سفران

Хаҷал махоҳ ба дили хоҳи душманам эй дӯст

خجل مخواه به دل خواه دشمنم ای دوست

Бапуш айби сафойии зи чашм бе ҳунарон

بپوش عیب صفایی ز چشم بی هنران