Рафт дар по аз сари зулфаши дили мафтӯни ман

رفت در پا از سر زلفش دل مفتون من

Шуд ба хок аз бурҷи ақраби кавкаби воруни ман

شد به خاک از برج عقرب کوکب وارون من

Теғ брмн ронаду захми коряш брғир хӯрд

تیغ برمن راند و زخم کاریش برغیر خورد

Тозаи дигар бар дамид ин ахтар аз гардуни ман

تازه دیگر بر دمید این اختر از گردون من

Зад ба мо пайкону хӯни муддаӣ бар хоки рехт

زد به ما پیکان و خون مدعی بر خاک ریخت

Вена лаъиб набӯд аҷаб аз бахти номаймуни ман

وین لعب نبود عجب از بخت نامیمون من

Дошт бадномӣ ки қатламро ба ҳиҷрони вогзошт

داشت بدنامی که قتلم را به هجران واگذاشت

Варна дилбар доман олудӣ худ андари хӯни ман

ورنه دلبر دامن آلودی خود اندر خون من

Худ кунам таслими ҷонон то з ҳиҷрон вораем

خود کنم تسلیم جانان تا ز هجران وارهیم

Ҷой дорадгар буд ҷони ҷовдони мамнӯни ман

جای دارد گر بود جان جاودان ممنون من

Гар бидонад бевафоеҳои ин гулзор ро

گر بداند بی وفایی های این گلزار را

Булбул омӯзад наво аз нола ӣ маҳзуни ман

بلبل آموزد نوا از ناله ی محزون من

Об ҳо ҷӯшад зи гули чашми марои сарчашма ӣ дил

آب ها جوشد ز گل چشم مرا سرچشمه ی دل

Чашм бигушо фарқи байн аз диҷла то Ҷайҳуни ман

چشم بگشا فرق بین از دجله تا جیحون من

Зулфи Лайлии ақлро девона созад кист дил

زلف لیلی عقل را دیوانه سازد کیست دل

Кӣ зайди фарзона аз занҷир ӯ маҷнӯни ман

کی زید فرزانه از زنجیر او مجنون من

Аз камоли ҳасан дар васфи ҳамон болои вай

از کمال حسن در وصف همان بالای وی

Барнаёмад нуктае аз табъи номавзуни ман

برنیامد نکته ای از طبع ناموزون من

Бод агар ҷӯям сафойии базм май бе лаъли дӯст

باد اگر جویم صفایی بزم می بی لعل دوست

Нағмаи афғону ашки лаълии бодаи гулгуни ман

نغمهٔ افغان و اشک لعلی بادهٔ گلگون من