Дар кеши ишқ гарна мараз шуд шифои ман

در کیش عشق گرنه مرض شد شفای من

Дарди ту пас чарост накӯтар давои ман

درد تو پس چراست نکوتر دوای من

Онҷо ки мо ба раду қабули озмӯни шудем

آنجا که ما به رد و قبول آزمون شدیم

Болои дили фиреб ту омад балои ман

بالای دل فریب تو آمد بلای من

Хӯнами турои бҳл ки ҳамон дасти ранҷи ту

خونم ترا بحل که همان دست رنج تو

Афзӯн буд ҳазор раҳ аз хӯни баҳоии ман

افزون بود هزار ره از خون بهای من

Шодем бо ғами ту вале тарсами осмон

شادیم با غم تو ولی ترسم آسمان

Нагузорад аз ҳасад ки шавад ошнои ман

نگذارد از حسد که شود آشنای من

Аз дигарон бурид ва ба мо баради рӯзгор

از دیگران برید و به ما برد روزگار

Ишқати накӯи шинохти маро аз вафои ман

عشقت نکو شناخت مرا از وفای من

Нанамудам аз фироқи ту каси роҳи чора Эй

ننمودم از فراق تو کس راه چاره ای

Ҷузи ғам ки шуд ба ҷони сипарии раҳнамои ман

جز غم که شد به جان سپری رهنمای من

Бгдохтӣ дар оташи ҳиҷрони дилат чу мум

بگداختی در آتش هجران دلت چو موم

Будӣ агар ту бо ҳамаи сахтӣ ба ҷои ман

بودی اگر تو با همه سختی به جای من

Ҷузи ноумедии ману умеди муддаӣ

جز ناامیدی من و امید مدعی

Ҳосили туро чаҳ буд зи чандини ҷафои ман

حاصل ترا چه بود ز چندین جفای من

Марги худ аз худои бихоҳйм ё рақиб

مرگ خود از خدای بخواهیم یا رقیب

То зини ду худ чаҳ хоста бошад худои ман

تا زین دو خود چه خواسته باشد خدای من

Аз ҳасану ишқи ин ду сафойӣ ба мо расед

از حسن و عشق این دو صفایی به ما رسید

Ноз аз барои ёру ниёз аз барои ман

ناز از برای یار و نیاز از برای من