Шуд марои умр дар вафои сипарӣ

شد مرا عمر در وفا سپری

Ту ҳануз аз ҷафо нагашта барӣ

تو هنوز از جفا نگشته بری

Мурғи ин боғро чаҳ савдо хост

مرغ این باغ را چه سودا خاست

Ки кунад ҷои нағмаи навҳа гарӣ

که کند جای نغمه نوحه گری

Гашта расвоӣ рӯй ӯ чаҳ кунам

گشته رسوای روی او چه کنم

Гул надонад варои пардаи дарӣ

گل نداند ورای پرده دری

Ҷаҳд кардам ки дил бадв надаҳум

جهد کردم که دل بدو ندهم

Одамии даст чун баради зи парӣ

آدمی دست چون برد ز پری

Ғунчаро ғайрати гулаш дар боғ

غنچه را غیرت گلش در باغ

Дошт ҳар субҳдам ба ҷомаи дарӣ

داشت هر صبحدم به جامه دری

Додам охир ба куштан аз нола

دادم آخر به کشتن از ناله

Шокирам бо камол бе асарӣ

شاکرم با کمال بی اثری

Дил дар он зулфи мшкбўи омухт

دل در آن زلف مشکبو آموخت

Аз ду лаъли ту расми хӯни ҷгарӣ

از دو لعل تو رسم خون جگری

Айби ҷӯии сафойӣ аз ҳамаи ваҷҳ

عیب جویی صفایی از همه وجه

Айб бошад зи мардуми ҳунарӣ

عیب باشد ز مردم هنری

Комили он як танасту боқӣ ро

کامل آن یک تن است و باقی را

Ҳаст нақсии баҳр ки дар нигарӣ

هست نقصی بهر که در نگری