эй дар дилами зкоўши ишқи ту хорҳо

ای در دلم زکاوش عشق تو خارها

Дастони сарои гулшани ҳасанати ҳазорҳо

دستان سرای گلشن حسنت هزارها

Аз рашки сарви қомати шамшоди сояи ?ут

از رشک سرو قامت شمشاد سایه ات

Сайлоб ашк меравад аз ҷӯйборҳо

سیلاب اشک می رود از جویبارها

Бӯеи магари зи зулфи тўорд барои вай

بویی مگر ز زلف توآرد برای وی

Дорад чаман ба роҳи сабои интизорҳо

دارد چمن به راه صبا انتظارها

Гар раҳ баранд бар сари Кувайти баҳору дай

گر ره برند بر سر کویت بهار و دی

Паҳлу тиҳӣ кунанд зи гулшани ҳазорҳо

پهلو تهی کنند ز گلشن هزارها

Нозам ба чеҳрау зулфи ту каз ҳасани рангу буи

نازم به چهره و زلف تو کز حسن رنگ و بوی

Озарм таббат омаду шарми тторҳо

آزرم تبت آمد و شرم تتارها

Домани кашон ба хоки шаҳидон чу бигузарӣ

دامن کشان به خاک شهیدان چو بگذری

Ояд ҳазор дасти бурун аз мазорҳо

آید هزار دست برون از مزارها

Гуҳи лобаи гоҳи гиряи гуҳии нолаи гуҳи хурӯш

گه لابه گاه گریه گهی ناله گه خروش

Умрӣ ба буии васл ту кардам чаҳ корҳо

عمری به بوی وصل تو کردم چه کارها

Мо дармиёни мавҷи чунин қулзумии ғариқ

ما درمیان موج چنین قلزمی غریق

Халқӣ ба мо назораи кунони азкнорҳо

خلقی به ما نظاره کنان ازکنارها

Муҳтоҷи типи ғамзау тӯби ду зулф нест

محتاج تیپ غمزه و توپ دو زلف نیست

Он кӯ ба як ишораи кушояди ҳисорҳо

آن کو به یک اشاره گشاید حصارها

Нӯшин лаб ту чист миёни саводи хат

نوشین لب تو چیست میان سواد خط

Шаҳдӣ ки мӯри баста ба давраши қаторҳо

شهدی که مور بسته به دورش قطارها

Холаш ба ғмздгон кунад ағрои дилбарӣ

خالش به غمزدگان کند اغرای دلبری

Дар ҳукми як пиёда ӣ ӯ байни саворҳо

در حکم یک پیاده ی او بین سوارها

Як бор агар ба фарқ сафойӣ наҳй қадам

یک بار اگر به فرق صفایی نهی قدم

Аз ҷону сар ба пои ту резади нисорҳо

از جان و سر به پای تو ریزد نثارها