На ҷон аз таъни теғами он қадари сӯхт

نه جان از طعن تیغم آن قدر سوخت

Ки дил аз таъна ӣ тири назари сӯхт

که دل از طعنه ی تیر نظر سوخت

На танҳо дидау дили котши ишқ

نه تنها دیده و دل کآتش عشق

Сарои пои вуҷӯдами хушк ватар сӯхт

سرا پای وجودم خشک و تر سوخت

Ба ҳиҷронати хрўшидми чунон сахт

به هجرانت خروشیدم چنان سخت

Ки кайвонро броФғонми ҷигари сӯхт

که کیوان را برافغانم جگر سوخت

зи ашками рахна дар бом ва дар афтод

ز اشکم رخنه در بام و در افتاد

зи оҳами пой то сари бум ва бар сӯхт

ز آهم پای تا سر بوم و بر سوخت

Сиришками сайл дар баҳр ва бар афканд

سرشکم سیل در بحر و بر افکند

Хурӯшами ховарон то бохтари сӯхт

خروشم خاوران تا باختر سوخت

Ба тани сад тобам аз мижгони барангехт

به تن صد تابم از مژگان برانگیخت

Чаҳ афсуни сохт каз пайкони писари сӯхт

چه افسون ساخت کز پیکان پسر سوخت

Маро аз доғи рӯйиш рӯзгорӣ аст

مرا از داغ رویش روزگاری است

Ки дил чун шамъ ҳар шаб то саҳари сӯхт

که دل چون شمع هر شب تا سحر سوخت

Сумуми ғам ба киштами оташии рехт

سموم غم به کشتم آتشی ریخت

Ки шохи хуррамиро барг ва бар сӯхт

که شاخ خرمی را برگ و بر سوخت

Ба доми рӯзгор аз ковуши чарх

به دام روزگار از کاوش چرخ

эй давлатамро болу пари сӯхт

همای دولتم را بال و پر سوخت

Сафойии зи он дар оҳам нест таъсир

صفایی ز آن در آهم نیست تأثیر

Ки ишқами ноларо дар дили асари сӯхт

که عشقم ناله را در دل اثر سوخت