Ғамат бар тоба ӣ ишқами чунон сӯхт

غمت بر تابه ی عشقم چنان سوخت

Ки зини савдо на дил танҳо ки ҷони сӯхт

که زین سودا نه دل تنها که جان سوخت

Ҷдоӣӣ дар ҷавонии сохт перам

جدائی در جوانی ساخت پیرم

Баҳорами солҳо пеш аз хазони сӯхт

بهارم سال ها پیش از خزان سوخت

Марои дили хост то сӯзад ба кайфар

مرا دل خواست تا سوزد به کیفر

Аз он оташ ки зад худ дар миёни сӯхт

از آن آتش که زد خود در میان سوخت

Ба перии зи он ҷавонам оташӣ хост

به پیری ز آن جوانم آتشی خاست

Ки ҳам пер аз шарорами ҳам ҷавони сӯхт

که هم پیر از شرارم هم جوان سوخت

Маро сӯзанд ва дӯдӣ барнаёмад

مرا سوزاند و دودی برنیامد

Куҷои зини пухтатар касро тавон сӯхт

کجا زین پخته تر کس را توان سوخت

Камоне ронад дар каф синаам ро

کمانی راند در کف سینه ام را

Ки аз тири нахустинаш нишони сӯхт

که از تیر نخستینش نشان سوخت

Ки доман зад бар он дӯзах надонам

که دامن زد بر آن دوزخ ندانم

Каш аз як шуълаи сар то пои ҷаҳони сӯхт

کش از یک شعله سر تا پا جهان سوخت

Шарорам нест пайдо варна садра

شرارم نیست پیدا ورنه صدره

зи оҳами ҳам замини ҳам осмони сӯхт

ز آهم هم زمین هم آسمان سوخت

Ҳадиси ошиқӣ аз ман мапурсед

حدیث عاشقی از من مپرسید

Ки азтқрири як ҳарфами забони сӯхт

که ازتقریر یک حرفم زبان سوخت

СФоӣӣ наз шкибоӣӣ хамӯшам

صفائی نز شکیبائی خموشم

Ки зини оташи маро бар лаби фиғони сӯхт

که زین آتش مرا بر لب فغان سوخت