Яке эй сабои ту барои худо

یکی ای صبا تو برای خدا

Қадам аз Мадинаи ранҷаи намо

قدم از مدینه رنجه نما

Бирав аз вафои сӯии нинаво

برو از وفا سوی نینوا

Ба падар бигӯӣу бародарам

به پدر بگوی و برادرم

Ки ғариби кӯии влои падар

که غریب کوی ولا پدر

На асири банди балои падар

نه اسیر بند بلا پدر

На қтили теғи ҷафои падар

نه قتیل تیغ جفا پدر

Нанаҳй чаро қудс ба серум

ننهی چرا قدس به سرم

На шурӯти бародарии чунин

نه شروط برادری چنین

На худ ойини падарии чунин

نه خود آیین پدری چنین

На тариқа ӣ модарии чунин

نه طریقه ی مادری چنین

Ки ман ин равия ба сар барам

که من این رویه به سر برم

На рафиқ ғамам шудӣ ахо

نه رفیق غمم شدی اخا

На ба пурсишам омадӣ ахо

نه به پرسشم آمدی اخا

На барам қадамӣ задӣ ахо

نه برم قدمی زدی اخا

з шумо кунам гила ё падарам

ز شما کنم گله یا پدرم

Ҳамаи меҳри бародарӣ чаҳ шуд

همه مهر برادری چه شد

Шаму шеваи хоҳарӣ чаҳ шуд

شم و شیوه خواهری چه شد

Рагу решаи модарӣ чаҳ шуд

رگ و ریشه مادری چه شد

Ки чунин фиканда аз назарам

که چنین فکنده از نظرم

зи фасоди сипеҳру ситези қамар

ز فساد سپهر و ستیز قمر

зи ғурури қазоу ъиноди қадар

ز غرور قضا و عناد قدر

з чаҳ ҳамраҳ худ набарда падар

ز چه همره خود نبرده پدر

Чу дигар касони дарин сафарам

چو دگر کسان درین سفرم

Ту биё ба тоб ва табам бибин

تو بیا به تاب و تبم ببین

Ғам ваанда ва тъбм бибин

غم و انده و تعبم ببین

Гузарони рӯз ва шабам бибин

گذران روز و شبم ببین

зи гулӯии хушку чашми терм

ز گلوی خشک و چشم ترم

Ҳамаи шаби зи ғамат чу шамъи саҳар

همه شب ز غمت چو شمع سحر

Равадам зи ду дидаи хӯни ҷигар

رودم ز دو دیده خون جگر

Чаҳ шавад ки наҳй қадамам ба сар

چه شود که نهی قدمم به سر

Ки ба хокпои ту ҷони сипарам

که به خاکپای تو جان سپرم

Паии сайри он рўзоти сафо

پی سیر آن روضات صفا

Пару боли ман з қафас бигушо

پر و بال من ز قفس بگشا

Нашудам зи доғи ғамати раҳо

نشدم ز داغ غمت رها

Ки шикастаи болу гусастаи пурм

که شکسته بال و گسسته پرم

Ба даруни пари шарарами нигар

به درون پر شررم نگر

Лаби хушку чашми терми нигар

لب خشک و چشم ترم نگر

Ба дами падари падарами нигар

به دم پدر پدرم نگر

Ки нафаси нафаси ҳамаи дами бтрм

که نفس نفس همه دم بترم

Аҷаб оядам зи вафои ту

عجب آیدم ز وفای تو

зи вафои ҷФонмои ту

ز وفای جفانمای تو

Ба ки рӯ кунам зи ҷафои ту

به که رو کنم ز جفای تو

зи ту шикваи худ ба куҷо барам

ز تو شکوه خود به کجا برم

Ҳамаи пора ӣ дили ғизои ман

همه پاره ی دل غذای من

Ҳамаи ашки дидаи давои ман

همه اشک دیده دوای من

Набӯд агар ин ду барои ман

نبود اگر این دو برای من

Чбўди давоу ғизоӣ дигарам

چبود دوا و غذای دگرم

Ба мараз шудаи тоҳмаҳи мубтало

به مرض شده تاهمه مبتلا

Ба ризои ҳақ омадаам ризо

به رضای حق آمده ام رضا

Вале аз ту то шудаам ҷудо

ولی از تو تا شده ام جدا

На ризои зи қазо ва на аз қадарам

نه رضا ز قضا و نه از قدرم

На сафойии азин азои ҳаме

نه صفایی ازین عزا همی

Абаси омадаи навҳаи сарои ҳаме

عبث آمده نوحه سرا همی

Ки рақам кунӣ ба атои ҳаме

که رقم کنی به عطا همی

зи сегон хосса ӣ ин дирам

ز سگان خاصه ی این درم