Дардо ки аз зин сарнигӯн афтод бар хоки Акбарам
دردا که از زین سرنگون افتاد بر خاک اکبرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Бар хоки хории аўФтод аз фарқи имрӯзи афсарам
بر خاک خواری اوفتاد از فرق امروز افسرم
Хоки дўъолми барсарам
خاک دوعالم برسرم
Бо зиндагонии зин сипас армон надорам як нафас
با زندگانی زین سپس ارمان ندارم یک نفس
Дармони ман маргасту бас
درمان من مرگ است و بس
Бар ҷои ин афсари сипеҳр эй коши брбўдии серум
بر جای این افسر سپهر ای کاش بربودی سرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Хок баӣу оби бақои зини оташам барбод шуд
خاک بهی و آب بقا زین آتشم برباد شد
Венаи хона аз бунёд шуд
وین خانه از بنیاد شد
Оре набошад схтр аз сангу санадони пайкарам
آری نباشد سختر از سنگ و سندان پیکرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Ин сарсари тӯфони самари венаи шуълаи нирони шарар
این صرصر طوفان ثمر وین شعله نیران شرر
Кам сӯхт то поёни зи сар
کم سوخت تا پایان ز سر
Дар нинаво бар бод дод аз бех ва бен хокистарам
در نینوا بر باد داد از بیخ و بن خاکسترم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Оҳами дамодами ҳамзабон , ҳам зонуем ашки равон
آهم دمادم همزبان، هم زانویم اشک روان
Доғи ҷавонами армағон
داغ جوانم ارمغان
Ғами ҳам сафар , раҳи роҳила , дили зод ва сарҳо раҳбарам
غم هم سفر، ره راحله، دل زاد و سرها رهبرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Душмани ҳамеи доне чаро бесоз ва сомонам кунад
دشمن همی دانی چرا بی ساز و سامانم کند
Вази амд урёнам кунад
وز عمد عریانم کند
То кисвати кӯҳлӣ фалак ороед аз нав дар барам
تا کسوت کحلی فلک آراید از نو در برم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Гардуни срондозми рабӯд аз даст хасм шавам пай
گردون سراندازم ربود از دست خصم شوم پی
Ва инҳо гумонам буд кӣ
و اینها گمانم بود کی
То аз нав андозад ба сари ин куҳнаи нилии мъҷрм
تا از نو اندازد به سر این کهنه نیلی معجرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Ту ташнаи лаб ҷон биспурӣ ман зинда бо ин чашм тар
تو تشنه لب جان بسپری من زنده با این چشم تر
Мондани зи мурдани талх тар
ماندن ز مردن تلخ تر
Кош аз ҷаҳони дарёу ҷӯ хушк омадӣ обишхурам
کاش از جهان دریا و جو خشک آمدی آبشخورم
Хоки ду олами барсарам
خاک دو عالم برسرم
Сад баҳр марҷонам бирафт аз каф ки мараҷонаши баҳо
صد بحر مرجانم برفت از کف که مرجانش بها
Дод аз ки ҷӯям зини ҷафо
داد از که جویم زین جفا
Дар лаҷа ӣ кин то фурӯ шуд ин гиромии гавҳарам
در لجه ی کین تا فرو شد این گرامی گوهرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Сад осмони кайвони наҳс аз бурҷи иқболами сияҳ
صد آسمان کیوان نحس از برج اقبالم سیه
Сар зад ки зон ҳолами таба
سر زد که زان حالم تبه
Дар хок то бнҳФти рухи рухшандаи тобони ахтарам
در خاک تا بنهفت رخ رخشنده تابان اخترم
Хоки ду олами барсарам
خاک دو عالم برسرم
Даврон чу шуд соқии ҳаме бар санг зад минои ман
دوران چو شد ساقی همی بر سنگ زد مینای من
Каз ғам кунад саҳбои ман
کز غم کند صهبای من
Дар базми ошуро кунун анбошт аз хӯни соғарам
در بزم عاشورا کنون انباشت از خون ساغرم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم
Бар остони бандагӣ то рухи ниҳод аз масканат
بر آستان بندگی تا رخ نهاد از مسکنت
Дорад сафойии салтанат
دارد صفایی سلطنت
Вар дар қиёмат нашмурӣ боз аз сегон ин дирам
ور در قیامت نشمری باز از سگان این درم
Хоки ду олам бар серум
خاک دو عالم بر سرم