Оҳ ки шуд бародарами ғарқа ба хӯни баробарам

آه که شد برادرم غرقه به خون برابرم

Хоки аҷаби мусӣбатии рехти замонаи барсарам

خاک عجب مصیبتی ریخت زمانه برسرم

Кош аз ин хабари сабои қиссаи барад ба модарам

کاش از این خبر صبا قصه برد به مادرم

Куштаи бародар аз ҷафо гашта асири хоҳарам

کشته برادر از جفا گشته اسیر خواهرم

Вой ки бе бародарами сохт замонаи охирам

وای که بی برادرم ساخت زمانه آخرم

Дар ғами ёварони марои сабри куҷои қарори кӯ

در غم یاوران مرا صبر کجا قرار کو

Тоб ва тавону тоқатам аз дар ихтиёри кӯ

تاب و توان و طاقتم از در اختیار کو

Қосими нави хатами куҷои Асғари ширхори кӯ

قاسم نو خطم کجا اصغر شیرخوار کو

Акбари навҷавон чаҳ шуд мейри аламдори кӯ

اکبر نوجوان چه شد میر علمدار کو

Аз ситами муонидин бекасу хору музтарам

از ستم معاندین بی کس و خوار و مضطرم

Гуҳи зи ҷафои душманони пеши ту шикваи сркнм

گه ز جفای دشمنان پیش تو شکوه سرکنم

Рӯй замини зи хӯни дил аз раҳ ӣ дидаи тркнм

روی زمین ز خون دل از ره ی دیده ترکنم

Яксараи шарқу ғарбро аз ғами худ хабар кунам

یکسره شرق و غرب را از غم خود خبر کنم

Бскаҳи падар падар кунам гӯши сипеҳр кар кунам

بسکه پدر پدر کنم گوش سپهر کر کنم

Ҷома ӣ ҷон чу перҳан манъ макун ки брдрм

جامه ی جان چو پیرهن منع مکن که بردرم

Ман ки ндодмии зкФ яксар мӯ ба оламат

من که ندادمی زکف یکسر مو به عالمت

Наъши ниҳодаи брзмин май рӯм аз барӣни дамат

نعش نهاده برزمین می روم از براین دمت

Зебад агар равад марои хӯни зи ду дида дар ғамат

زیبد اگر رود مرا خون ز دو دیده در غمت

Сина ба ҷои перҳан пора кунам ба мотамат

سینه به جای پیرهن پاره کنم به ماتمت

Куштаи ту ва ҳануз ман зинда ки хоки барсарам

کشته تو و هنوز من زنده که خاک برسرم

Меҳнат ҳамРаҳон ҳамеи фурқати ёварони маро

محنت همرهان همی فرقت یاوران مرا

Ваҳшати кӯдакони ҳамеи даҳшати духтарони маро

وحشت کودکان همی دهشت دختران مرا

Ғорати хонимони ҳамеи ҳасрати хоҳарони маро

غارت خانمان همی حسرت خواهران مرا

Гар накушуд кашад ҳаме доғ бурдорон маро

گر نکشد کشد همی داغ برداران مرا

Бахт сиёҳ шавам байн оҳ бисӯзад ахтарам

بخت سیاه شوم بین آه بسوزد اخترم

Гашта нигуни зи садри зини барсари хоки тираи гаван

گشته نگون ز صدر زین برسر خاک تیره گون

Пайкари пораи пораи ?ути хуфта ба хоки ғарқи хӯн

پیکر پاره پاره ات خفته به خاک غرق خون

Камтарам аз сукӯни муайяни душманам аз балои фузун

کمترم از سکون معین دشمنم از بلا فزون

Боз ба саркашӣу кини бахту ситораи раҳнамӯн

باز به سرکشی و کین بخت و ستاره رهنمون

Ва зи сар кӣна нагзарад хасми ситезаи густарам

و ز سر کینه نگذرد خصم ستیزه گسترم

Ҳамчуи сафойӣ аз вафои боқии умри хештан

همچو صفایی از وفا باقی عمر خویشتن

Дар ғами шоҳи Карбалои барсар он шудам ки ман

در غم شاه کربلا برسر آن شدم که من

Ҷуз ба азоӣ ӯ забон боз бабандам аз сухан

جز به عزای او زبان باز ببندم از سخن

Бӯ ки ба чашми марду зани сар чу барорам аз кафан

بو که به چشم مرد و زن سر چو برآرم از کفن

Чашми ризоу марҳамат боз кунад ба маҳшарам

چشم رضا و مرحمت باز کند به محشرم