Чун чашми ман аз фироқи бинии борон

چون چشم من از فراق بینی باران

Зинҳор маломатам макун чун ёрон

زنهار ملامتم مکن چون یاران

Бргриаҳам ар ханда ?ут ояд на шигифт

برگریه ام ار خنده ات آید نه شگفت

Расмаст ки боғи бушковад аз борон

رسم است که باغ بشکفد از باران