Дошт шоҳи ташнаи комони духтарӣ
داشت شاه تشنه کامان دختری
Духтарии хуршеди рухи фаррухи фарӣ
دختری خورشید رخ فرخ فری
Ахтарии фархунда кӣ фирдавси фол
اختری فرخنده کی فردوس فال
Каш ба домони прўридии моҳу сол
کش به دامان پروریدی ماه و سال
Ва он руқияи номаши нокомии сағир
و آن رقیه نامش ناکامی صغیر
Комдӣ аз лаб ҳанузаш буии шер
کآمدی از لب هنوزش بوی شیر
Бо вуҷӯди кӯдакии он мустаманд
با وجود کودکی آن مستمند
Бозуяш дар банди вгрдн дар каманд
بازویش در بند وگردن در کمند
Аз навой нола ӣ бегоҳу гоҳ
از نوای ناله ی بیگاه و گاه
Шуд дароӣ корвон дар арзи роҳ
شد درای کاروان در عرض راه
Умри баси кӯтоҳу андӯҳаши дароз
عمر بس کوتاه و اندوهش دراز
Соз бе баргяши хуш бо барги соз
ساز بی برگیش خوش با برگ ساز
Дар сбии гесуяш аз ғам шуд сифед
در صبی گیسویش از غم شد سفید
Шоми идаши субҳ ошуро дамид
شام عیدش صبح عاشورا دمید
Даст барадаш зад хазонҳо бар баҳор
دست بردش زد خزان ها بر بهار
Сӯхтии пеш аз шукуфтани баргу бор
سوختی پیش از شکفتن برگ و بار
Ҳар қадами ҷои тасаллии силӣ аш
هر قدم جای تسلی سیلی اش
Аз тпончаҳи рух чу бурқаъи нилӣ аш
از طپانچه رخ چو برقع نیلی اش
Аз замини нинаво то боби шом
از زمین نینوا تا باب شام
Боби ҷустӣ зон асирони гоми гом
باب جستی زان اسیران گام گام
Аз падар ҳар лаҳза кардӣ гуфтугӯӣ
از پدر هر لحظه کردی گفتگوی
Гуфтугӯеи ноф то лаби ҷустуҷӯӣ
گفتگویی ناف تا لب جستجوی
Бо хаёлаш нарад ҳасрати бохтӣ
با خیالش نرد حسرت باختی
Бар висолаши хотирии хуши сохтӣ
بر وصالش خاطری خوش ساختی
Ҳар нафаси ном аз пари барадӣ ба вой
هر نفس نام از پر بردی به وای
Вази ҳавояш гиря кардиҳои ҳои
وز هوایش گریه کردی های های
Амма аш гуфтӣ ҷавоб эй дил фурӯз
عمه اش گفتی جواب ای دل فروز
Каз сафар боз оядат боби ин ду рӯз
کز سفر باز آیدت باب این دو روز
Анқариб аз дар фароз ояд туро
عنقریب از در فراز آید ترا
Об аз ҷӯи рафта боз ояд туро
آب از جو رفته باز آید ترا
Ҳар чаҳ зи он беҳтар набошад дар ҷаҳон
هر چه ز آن بهتر نباشد در جهان
Зини сафари баҳри ту оради армағон
زین سفر بهر تو آرد ارمغان
Барги оромиши фарои пеши орадат
برگ آرامش فرا پیش آردت
Сози ороиши кома беш орадат
ساز آرایش کما بیش آردت
Шери мурғу ҷони одам аз ҷаҳот
شیر مرغ و جان آدم از جهات
Бетъб омода фармоед барот
بی تعب آماده فرماید برات
Гуфт эй ёрон чаро ноед ба сар
گفت ای یاران چرا ناید به سر
Ин сафарро чист таъхири ин қадар
این سفر را چیست تأخیر این قدر
Худ мусофирро магар баргашт нест
خود مسافر را مگر برگشت نیست
Иллати таъвиқи чандин баҳр чист
علت تعویق چندین بهر چیست
наменахоҳам дар ду гетии ҷузи падар
می نخواهم در دو گیتی جز پدر
Нест аз даврами таманное дигар
نیست از دورم تمنایی دگر
Ришта ӣ меҳраши маро бояд банноӣ
رشته ی مهرش مرا باید بنای
Уқда Эй накушояд аз гӯии тиллоӣ
عقده ای نگشاید از گوی طلای
Ақди гавҳар гӯ наёрад каси маро
عقد گوهر گو نیارد کس مرا
Тавқи атбоъаш ба гардани баси маро
طوق اتباعش به گردن بس مرا
Ҳаст дар гӯшам чу ҳалқаи инқиёд
هست در گوشم چو حلقه انقیاد
Ҳоши ллаҳи гӯшворам гӯ мабод
حاش لله گوشوارم گو مباد
Бояд ин занҷири бозуи банди ман
باید این زنجیر بازو بند من
Зеби гардани мари марои зебади расан
زیب گردن مر مرا زیبد رسن
Банд бар пои хуштарин халхоли мост
بند بر پا خوشترین خلخال ماست
Қайди тақвои қоиди омоли мост
قید تقوی قاید آمال ماست
Титаҳам бар ҷабҳаи доғ бандагӣ аст
تیته ام بر جبهه داغ بندگی است
Ин марои перояи фархунда ?гий аст
این مرا پیرایه فرخنده گی است
Пойро ҳоҷати бад-ӣн халхол нест
پای را حاجت بدین خلخال نیست
Ҳалқа ӣ зари зевар иқбол нест
حلقه ی زر زیور اقبال نیست
Лухти дили нонами сиришки дидаи об
لخت دل نانم سرشک دیده آب
Об ва нонам чист гӯи бози ои боб
آب و نانم چیست گو باز آی باب
Ҳар қадам мерафт ва ахтар ме фишонд
هر قدم می رفت و اختر می فشاند
То рикоб аз бору хайл аз кор монад
تا رکاب از بار و خیل از کار ماند
Чун ба шаҳри шом бор афтодашон
چون به شهر شام بار افتادشان
Хасм дар вайрона манзил додашон
خصم در ویرانه منزل دادشان
Дар хароба ӣ шоми он хунини ҷигар
در خرابه ی شام آن خونین جگر
Сӯхти он шаби шамъи осо то саҳар
سوخت آن شب شمع آسا تا سحر
Оҳи оташбораш аз гардуни гузашт
آه آتشبارش از گردون گذشت
Ва ашки тӯфони зойиш аз дарёу дашт
و اشک طوفان زایش از دریا و دشت
Хастагиҳо аз рӯонаши тоби барад
خستگی ها از روانش تاب برد
Чашмро дар айни зории хоби барад
چشم را در عین زاری خواب برد
Боби моҷди ҷилвагар дар хоб дид
باب ماجد جلوه گر در خواب دید
Дид нақши худ вале бар об дид
دید نقش خود ولی بر آب دید
Бо дилии хунини лабии хандону шод
با دلی خونین لبی خندان و شاد
Бо равонии баста бо рӯеи кушод
با روانی بسته با رویی گشاد
Дар тараб зон ки даст аз рӯзгор
در طرب زان که دست از روزگار
Дар крб зон дар ки аҳлаши хору зор
در کرب زان در که اهلش خوار و زار
Азъноёти худоӣ бо сарвар
ازعنایات خدایی با سرور
Вази мқосоти ҷудоӣ бе ҳузур
وز مقاسات جدایی بی حضور
Шодяш бар фазлҳои лоязол
شادیش بر فضل های لایزال
Андҳш бар ҳасрати фарзанди вол
اندهش بر حسرت فرزند وآل
Нима ӣ дили зи аҳли байташ дар тъб
نیمه ی دل ز اهل بیتش در تعب
Ним дигари зи умматонаш дар тараб
نیم دیگر ز امتانش در طرب
Рух ба таъзими падари брхоки суд
رخ به تعظیم پدر برخاک سود
Вази ташарруфи музей бар афлоки суд
وز تشرف موزه بر افلاک سود
Суд чун бар хоки иқдомаши ҷабин
سود چون بر خاک اقدامش جبین
Бӯса ӣ чандин зад бростин
بوسه ی چندین زد برآستین
Барқ сон бигирифт тарафи доманаш
برق سان بگرفت طرف دامنش
Ваз фиғон зад оташи андари хирманаш
وز فغان زد آتش اندر خرمنش
Гуфт аз рӯй тушакӣ бо адаб
گفت از روی تشکی با ادب
эй аҷаби сами алъҷби сами алъҷб
ای عجب ثم العجب ثم العجب
Ин туе боби вафои ойини ман
این تویی باب وفا آیین من
Комдстӣ бар сари болини ман
کآمدستی بر سر بالین من
Тан ба ҷонам аз ҷудоиҳои ту
تن به جانم از جدایی های تو
Ҳайратам бар бевафоеҳои ту
حیرتم بر بی وفایی های تو
Боварам ноед зи бахти хештан
باورم ناید ز بخت خویشتن
Кин манастам бо ту дар як анҷуман
کاین من استم با تو در یک انجمن
Ин тағофулҳои пай дар пай чаҳ буд
این تغافل های پی در پی چه بود
Каз шумо дарбора ӣ мо рух намӯд
کز شما درباره ی ما رخ نمود
Аз шумо номеҳрбонии ноди рост
از شما نامهربانی ناد راست
Тарки эҳсон аз туам кӣ бовар аст
ترک احسان از توام کی باور است
эй падар чун шдкаҳ дар ин моҷаро
ای پدر چون شدکه در این ماجرا
Ҳиҷрати андари Карбалои ҷустии зи мо
هجرت اندر کربلا جستی ز ما
Гар руқияи лоиқ алтоф нест
گر رقیه لایق الطاف نیست
Ҷурми дигари хўоҳронм бар ту чист
جرم دیگر خواهرانم بر تو چیست
Аз зану фарзанди маҳҷӯрӣ чаро
از زن و فرزند مهجوری چرا
Бегуноҳ аз бе касони даврӣ чаро
بی گناه از بی کسان دوری چرا
Зон сӯии пул дар ҷҳондии борагӣ
زان سوی پل در جهاندی بارگی
Чашми пӯшедии зи мо якборагӣ
چشم پوشیدی ز ما یکبارگی
эй падари як дам ба арзами гӯши дор
ای پدر یک دم به عرضم گوش دار
То чаҳ пеш оварад моро рӯзгор
تا چه پیش آورد ما را روزگار
Зуҳри ошуро ки андари Карбало
ظهر عاشورا که اندر کربلا
Талъатат махфӣ шуд аз анзори мо
طلعتت مخفی شد از انظار ما
Шомӣу кӯфӣ чу тӯфони сипаҳ
شامی و کوفی چو طوفان سپه
Ҷумла овараданд сӯии химгаҳ
جمله آوردند سوی خیمگه
Дӯзахӣ аз хашм ва кин афрӯхтанд
دوزخی از خشم و کین افروختند
Чун дили мо хаймаҳоро сӯхтанд
چون دل ما خیمه ها را سوختند
Баси срорӣ то ҷавории сар ба сар
بس سراری تا جواری سر به سر
Шуд асири он гуруҳи дади сайр
شد اسیر آن گروه دد سیر
Баъди салби селоату тороҷи мол
بعد سلب سلوت و تاراج مال
Ҷумларо бастанд бар бозуи ҳбол
جمله را بستند بر بازو حبال
Хастаи ҷони хунини ҷигари хотири нижанд
خسته جان خونین جگر خاطر نژند
Пӯр дар занҷиру духтар дар каманд
پور در زنجیر و دختر در کمند
Онкӣ натавонистиаш дар пои хор
آنکه نتوانستی اش در پای خار
Дид инак байн ба занҷираши фигор
دید اینک بین به زنجیرش فگار
Сояи онро каши зи хуршеди эҳтиҷоб
سایه آن را کش ز خورشید احتجاب
Сар бараҳна бингараш дар офтоб
سر برهنه بنگرش در آفتاب
Онкиро дасти ту ақд ноӣ буд
آنکه را دست تو عقد نای بود
Ҳалқи байни Фрсўаҳ аз қайди ҳасуд
حلق بین فرسوه از قید حسود
Онкии прўрдӣ чу дил дар доманаш
آنکه پروردی چو دل در دامنش
Перҳани бегонаи брбўд аз таниш
پیرهن بیگانه بربود از تنش
Хоб бад дидӣ ки имшаб бе хабар
خواب بد دیدی که امشب بی خبر
Бар ятемон бало кардӣ гузар
بر یتیمان بلا کردی گذر
Суҳбати ҷаду падари бгзоштӣ
صحبت جد و پدر بگذاشتی
Бар итимонт назар багумоштӣ
بر یتیمانت نظر بگماشتی
Тарки моам ва ҷадда гуфтӣ дар ҷаҳон
ترک مام و جده گفتی در جهان
Рӯй оварадӣ бад-ӣни оворагон
روی آوردی بدین آوارگان
Доманати ғулмони чисон аз даст дод
دامنت غلمان چسان از دست داد
Хозинат бар ҳиҷр чун гардани ниҳод
خازنت بر هجر چون گردن نهاد
Худ мулоқоти бузургон дар биҳишт
خود ملاقات بزرگان در بهشت
Дар паии мо чун дилати аздсти ҳашт
در پی ما چون دلت ازدست هشت
Бо умуми неъмати дори алсФо
با عموم نعمت دار الصفا
эй аҷаб ёдоварӣ кардӣ зи мо
ای عجب یادآوری کردی ز ما
Зулфи ҳўро ҳркро бошад каманд
زلف حورا هرکرا باشد کمند
Нест нисбат бо ғулу занҷиру банд
نیست نسبت با غل و زنجیر و بند
Бар баҳри ваҷҳами фидояти ҷону тан
بر بهر وجهم فدایت جان و تن
Хоки пояти тўтёии чашми ман
خاک پایت توتیای چشم من
Чун миёни дшмнонм бе паноҳ
چون میان دشمنانم بی پناه
Рафтӣу бгзоштии ин чандгоҳ
رفتی و بگذاشتی این چندگاه
Гоҳ ва бегуҳ чун дарин рубъу дмн
گاه و بی گه چون درین ربع و دمن
Рӯз ё шаби байни ин саҳлу ҳузн
روز یا شب بین این سهل و حزن
Кардамӣ зорӣ ба ҳоли зори хеш
کردمی زاری به حال زار خویش
Будамӣ осемаи сари даркори хеш
بودمی آسیمه سر درکار خویش
Ҷои дили ҷӯӣ ба силиҳои сахт
جای دل جویی به سیلی های سخت
Хстим ҳар лаҳзаи хасми тираи бахт
خستیم هر لحظه خصم تیره بخت
Зҷр ҳар соъат ба заҷрии дигарам
ضجر هر ساعت به زجری دیگرم
Захм кардӣ дили шикастии хотирам
زخم کردی دل شکستی خاطرم
Поем аз рафтор чун сангин шудӣ
پایم از رفتار چون سنگین شدی
Шимури дун то зонаам бар сар задӣ
شمر دون تا زانه ام بر سر زدی
Шомгоҳон то саҳар дар валвала
شامگاهان تا سحر در ولوله
Буд ҳар рӯзам дароӣ қофила
بود هر روزم درای قافله
Хаста аз рафтан чу меомад танам
خسته از رفتن چو می آمد تنم
Каъби не брктФ мезад душманам
کعب نی برکتف می زد دشمنم
Ҷои чатр дибаҳам дар офтоб
جای چتر دیبه ام در آفتاب
Томгар камтар бисӯзам зи илтиҳоб
تامگر کمتر بسوزم ز التهاب
Ҳар дам аз даст ънўдӣ шавам пай
هر دم از دست عنودی شوم پی
Соя густардӣ ба фарқами теғу не
سایه گستردی به فرقم تیغ و نی
Гар бипурсӣ субҳу шомами зи обу нон
گر بپرسی صبح و شامم ز آب و نان
Лухти дили нон буд воби ашки равон
لخت دل نان بود وآب اشک روان
Ҷузи дилами каси фикри ғам хорӣ накард
جز دلم کس فکر غم خواری نکرد
Ғайри қайдами кас нигаҳдорӣ накард
غیر قیدم کس نگهداری نکرد
Нолаи ҳамдам ҳам нишин занҷиру банд
ناله همدم هم نشین زنجیر و بند
Офтобами соя бар сар ме фиканд
آفتابم سایه بر سر می فکند
Ҳар куҷои ин корвон маҳмил гушӯд
هر کجا این کاروان محمل گشود
Манзилу мأўои мо вайрона буд
منزل و مأوای ما ویرانه بود
Худ набӯдӣ то бибинӣ ин сафар
خود نبودی تا ببینی این سفر
Ҳоли мо зи онсон ки гуфтам сад бтар
حال ما ز آنسان که گفتم صد بتر
Бегазоф аз фарти сахтии дайру зуд
بی گزاف از فرط سختی دیر و زود
Вази фироқам ҳар нафаси сад қарн буд
وز فراقم هر نفس صد قرن بود
Бар шумо чун ҳаст ҳолотами аён
بر شما چون هست حالاتم عیان
Бастани аввалӣ аз мақолотами забон
بستن اولی از مقالاتم زبان
эй падари он дам ки зӣ майдон шудӣ
ای پدر آن دم که زی میدان شدی
Бар нагаштӣ вази назар пинҳон шудӣ
بر نگشتی وز نظر پنهان شدی
Амма ам гуфтӣ мусофир шуд ҳусайн
عمه ام گفتی مسافر شد حسین
Худ сафарро нест дар хури шӯру шин
خود سفر را نیست در خور شور و شین
Ҳар дамами зи он пас ки дар ҳурмони гузашт
هر دمم ز آن پس که در حرمان گذشت
Дили зи тани бигусасту тан аз ҷони гузашт
دل ز تن بگسست و تن از جان گذشت
Ҳар чаҳ аз аҳволи шумо пурсидамӣ
هر چه از احوال شما پرسیدمی
Ҷузи навиди раҷъатати ншнидмӣ
جز نوید رجعتت نشنیدمی
намешунидам гоҳе аз гӯшаи канор
می شنیدم گاهی از گوشه کنار
Ки ҳусайнӣ кушта шуд дар корзор
که حسینی کشته شد در کارزار
Боварам май номад аммо як ба як
باورم می نامد اما یک به یک
Зини хабари аъзо саропо дошт шак
زین خبر اعضا سراپا داشت شک
Шукри ллаҳи кони сухан ҳо шуд дурӯғ
شکر لله کآن سخن ها شد دروغ
Ҳарфи душман буд дӯдӣ бе фурӯғ
حرف دشمن بود دودی بی فروغ
Ва инак аз фари ҷамоли равшанам
و اینک از فر جمال روشنم
Мҳрўши сар бар задӣ аз равзанам
مهروش سر بر زدی از روزنم
Ноумедии оқибати умеди зод
ناامیدی عاقبت امید زاد
Шохи ҳасрати хотири дил хоҳ дод
شاخ حسرت خاطر دل خواه داد
Комшб аз иқболи бахти мқблм
کامشب از اقبال بخت مقبلم
Гашти рухсорати Сироҷи маҳфилам
گشت رخسارت سراج محفلم
Худ надонам дигари он кӯдак чаҳ гуфт
خود ندانم دیگر آن کودک چه گفت
ё ҷавоб аз боби худ ҳар чаҳ шнФт
یا جواب از باب خود هر چه شنفت
Дили тиҳии нокардаи азтимору дард
دل تهی ناکرده ازتیمار و درد
Бахти хоби олӯдааш бидоркрд
بخت خواب آلوده اش بیدارکرد
Брҷҳид аз ҷой ва ҳар сӯ бингаред
برجهید از جای و هر سو بنگرید
Як мисолӣ аз падар бо хеш дид
یک مثالی از پدر با خویش دید
Гуфт воўило дигар боБам чаҳ шуд
گفت واویلا دگر بابم چه شد
Онкӣ рух бинмуд дар хобам чаҳ шуд
آنکه رخ بنمود در خوابم چه شد
эй дариғо эй дариғо эй дареғ
ای دریغا ای دریغا ای دریغ
КоФтобм рафт дигари зери меғ
کآفتابم رفت دیگر زیر میغ
Маҳву мот аз ҳар тараф кардӣ нигоҳ
محو و مات از هر طرف کردی نگاه
Ҳай задӣ бар фарқ гуфтӣ вои абоа
هی زدی بر فرق گفتی وا اباه
Оташӣ бар рстш аз дили шуълаи бор
آتشی بر رستش از دل شعله بار
Сӯхти мағзу пӯсташи аспндўор
سوخت مغز و پوستش اسپندوار
Ҳаии грстии зору ҳаии бастии назар
هی گرستی زار و هی بستی نظر
Ҳай кашидӣ оҳ ва ҳай гуфтӣ падар
هی کشیدی آه و هی گفتی پدر
Гӯши афлок аз хурӯшаш кар фитод
گوش افلاک از خروشش کر فتاد
Таҳта ӣ хок аз сиришкаш тар фитод
تخته ی خاک از سرشکش تر فتاد
Оташӣ аз тобиш дил барфурӯхт
آتشی از تابش دل برفروخت
Кони ғарибонро ба доғии тозаи сӯхт
کآن غریبان را به داغی تازه سوخت
Дид чун ин ҳолат аз он Тифли хирад
دید چون این حالت از آن طفل خرد
Зайнаб аз хоби ваии андаки буии барад
زینب از خواب وی اندک بوی برد
Носабурии тоқат аз дасташи рабӯд
ناصبوری طاقت از دستش ربود
Мӯягар рух кунаду гесуи бргшўд
مویه گر رخ کند و گیسو برگشود
Зору нолони аҳли байт аз ҳар канор
زار و نالان اهل بیت از هر کنار
Шуълаи сони пиромнши ахгари шумор
شعله سان پیرامنش اخگر شمار
Шомро субҳ нашӯр он ним шаб
شام را صبح نشور آن نیم شب
Иҷтимои субҳ ва шом омад аҷаб
اجتماع صبح و شام آمد عجب
Шеван аз дар шӯриш аз девор хост
شیون از در شورش از دیوار خاست
Шом гуфтӣ субҳ маҳшар карда рост
شام گفتی صبح محشر کرده راست
Шомро субҳ қиёмат шуд қиём
شام را صبح قیامت شد قیام
Бо ҳам омад эй шигифти ин субҳу шом
با هم آمد ای شگفت این صبح و شام
Габри кофари кини язиди куфри кеш
گبر کافر کین یزید کفر کیش
Фориғ аз зикри худои ғофили зи хеш
فارغ از ذکر خدا غافل ز خویش
Дар хумори хамри он дӯзахи дарун
در خمار خمر آن دوزخ درون
Аз касолат то дамӣ ояд бурун
از کسالت تا دمی آید برون
Сар ба домони надими андари ниҳод
سر به دامان ندیم اندر نهاد
Хуфт посии тан ба хоб марг дод
خفت پاسی تن به خواب مرگ داد
Хоб сангинаст ореи мурда ро
خواب سنگین است آری مرده را
Хоссаи он мардӯди шайтони барда ро
خاصه آن مردود شیطان برده را
Монад сар бар зонуии тоҳири балӣ
ماند سر بر زانوی طاهر بلی
Домани тоҳир баланд омад вале
دامن طاهر بلند آمد ولی
Ва он сари омўдаҳ аз хӯни хоксўд
و آن سر آموده از خون خاکسود
Дар канори тахти он дили сахт буд
در کنار تخت آن دل سخت بود
Аз кароматҳои шоҳи Карбало
از کرامت های شاه کربلا
Шуд баланд аз ташти заррин дар ҳаво
شد بلند از طشت زرین در هوا
Истодаши рӯбаҳи рӯи болои сар
ایستادش روبه رو بالای سر
Гуфт эй бади аҳд аз ҳақ бе хабар
گفت ای بد عهد از حق بی خبر
Аз чаҳ Фрмўш омадат эй бо наҳй
از چه فرموش آمدت ای با نهی
Нукта ӣ аўлоднои акбодно
نکته ی اولادنا اکبادنا
Ман чаҳ кардам бо ту борӣ эй лӣим
من چه کردم با تو باری ای لئیم
Ки намӯдӣ тФлконмро ятем
که نمودی طفلکانم را یتیم
Чист худ ҷурми ман эй муштараки ниҳод
چیست خود جرم من ای مشترک نهاد
Каз ҷафои хок маро додӣ ба бод
کز جفا خاک مرا دادی به باد
Дар амали бандяши ҳон ғофил мапоӣ
در عمل بندیش هان غافل مپای
Андакии бедори шӯи боҳуши ой
اندکی بیدار شو باهوش آی
Ончӣ кардӣ беш ва кам азхбси таййиб
آنچه کردی بیش و کم ازخبث طیب
Ҷамъ гардад бар ту бешак анқариб
جمع گردد بر تو بی شک عنقریب
Ҳар чаҳ кории бдрўии рўзҷзо
هر چه کاری بدروی روزجزا
Тухмро ореи брўёнди худо
تخم را آری برویاند خدا
Талхи хоҳии коми худ ҳанзали бакор
تلخ خواهی کام خود حنظل بکار
Ҷӯӣ аз ширини биё хурмо биор
جویی از شیرین بیا خرما بیار
Тоҳири он ғавғои шаҳри ошӯб ро
طاهر آن غوغای شهر آشوب را
Каз шикеби оради буруни Айюб ро
کز شکیب آرد برون ایوب را
Вази такаллум кардан он кому лаб
وز تکلم کردن آن کام و لب
Ҳушаш аз сари косту афзудаши аҷаб
هوشش از سر کاست و افزودش عجب
Лухтӣ андешед ва бо худ шуд фурӯ
لختی اندیشید و با خود شد فرو
Рахти ашкаши зи илтиҳоб дил бирав
رخت اشکش ز التهاب دل برو
Қатра ӣ чандаш чу аз мижгон дамид
قطره ی چندش چو از مژگان دمید
Қатрае бар чеҳри он мулҳид чакид
قطره ای بر چهر آن ملحد چکید
Сар баровардаш зи домони шуъла сор
سر برآوردش ز دامان شعله سار
Сахти ҷони печиди брхўди морўор
سخت جان پیچید برخود ماروار
Гуфт ин ғавғоу шӯриш баҳр чист
گفت این غوغا و شورش بهر چیست
Доъии ин достон дар шаҳр кист
داعی این داستان در شهر کیست
Гуфт тоҳири ин савол аз мо чаро
گفت طاهر این سؤال از ما چرا
Бо ту бояд гуфтугӯи зини моҷаро
با تو باید گفتگو زین ماجرا
Худ ту ин бедод бар по карда Эй
خود تو این بیداد بر پا کرده ای
Ҳар кро бо тест расво карда Эй
هر کرا با تست رسوا کرده ای
Нек бингар котшӣ афрӯхтӣ
نیک بنگر کآتشی افروختی
Хирмани исломёнро сӯхтӣ
خرمن اسلامیان را سوختی
Зулми худ кӣ бӯда бар кофари раво
ظلم خود کی بوده بر کافر روا
Вонгаҳе бар оли пайғамбари раво
وانگهی بر آل پیغمبر روا
Ин гуноҳӣ каз ту сар зад дар ҷаҳон
این گناهی کز تو سر زد در جهان
Кас нахоҳад дид дигар аз инсу ҷон
کس نخواهد دید دیگر از انس و جان
Наз фарангӣ наз маҷусӣ наз ҳнўд
نز فرنگی نز مجوسی نز هنود
Наз нўосб наз насоро наз яҳуд
نز نواصب نز نصاری نز یهود
Каси баҳами кеши худ ин астам накард
کس بهم کیش خود این استم نکرد
Ин ҷафоҳо кас ба кофар ҳам накард
این جفاها کس به کافر هم نکرد
Даъвии ислом ва бо ҳақи кибру кин
دعوی اسلام و با حق کبر و کین
Куфрро нангаст худ з ингуна дайн
کفر را ننگ است خود ز اینگونه دین
Ореи онони дили зи раҳмат канда анд
آری آنان دل ز رحمت کنده اند
Кин ситамҳо дар ҷаҳон афканда анд
کاین ستم ها در جهان افکنده اند
Бози огаҳи номади он хӯки ънўд
باز آگه نامد آن خوک عنود
Раст ва хоҳад буд бар ҳоле ки буд
رست و خواهد بود بر حالی که بود
Бандагӣ дар мағзи он кофар равад
بندگی در مغز آن کافر رود
Мехи оҳан чун ба санг андар шавад
میخ آهن چون به سنگ اندر شود
Лаҳзае бохуд брондишид ва хонд
لحظه ای باخود براندیشید و خواند
Каси паии таҳқиқи зӣ вайрона ронад
کس پی تحقیق زی ویرانه راند
Рафт ва боз омад ки тифлӣ аз ҳусайн
رفت و باز آمد که طفلی از حسین
Дорад имшаби баҳри боби ин шӯру шин
دارد امشب بهر باب این شور و شین
Кӯҳу саҳро аз дамаши бирёни ҳама
کوه و صحرا از دمش بریان همه
Дашту дарё бар дилаши гирёни ҳама
دشت و دریا بر دلش گریان همه
Модарон аз бачагон гашта нФўр
مادران از بچگان گشته نفور
Шӯйу зан зинда гароед сӯии гӯр
شوی و زن زنده گراید سوی گور
Ин ҷафоро ҳақ агар кайфар кунад
این جفا را حق اگر کیفر کند
Ҳар дамати садбор хокистар кунад
هر دمت صدبار خاکستر کند
Даст то нафитода ночорати зи кор
دست تا نفتاده ناچارت ز کار
То зи дастат корӣ ояд зинҳор
تا ز دستت کاری آید زینهار
Сангҳо бар сина май зани зини ғурур
سنگ ها بر سینه می زن زین غرور
Пеш аз он ки санги чинндт ба гӯр
پیش از آن که سنگ چینندت به گور
Бар сари афшони хокҳо зи он шӯру шар
بر سر افشان خاک ها ز آن شور و شر
Пеш аз онкии хоки ризндт ба сар
پیش از آنکه خاک ریزندت به سر
Мо мзиро кун талофии пора Эй
ما مضی را کن تلافی پاره ای
Баҳри ин тифлак бифармо чора Эй
بهر این طفلک بفرما چاره ای
Ҳон биандеш аз мукофот эй язид
هان بیندیش از مکافات ای یزید
Шом мотам зоядат зини субҳи ид
شام ماتم زایدت زین صبح عید
Ин насоеҳ чун ба гӯшаши бод буд
این نصایح چون به گوشش باد بود
Аз куҷои бӣси алмсирши ёд буд
از کجا بئس المصیرش یاد بود
Гуфт ин сари маҷлис ороӣ накӯаст
گفت این سر مجلس آرایی نکوست
Ранҷ ӯро чора фармое аз ӯст
رنج او را چاره فرمایی از اوست
Тифли норади мурда аз зиндаи шинохт
طفل نارد مرده از زنده شناخت
Шоядаш зини роҳи дардӣ чора хост
شایدش زین راه دردی چاره خاست
Барад бояд то фаро пешаш ниҳанд
برد باید تا فرا پیشش نهند
Тифлро зинсони тасаллӣ ҳо диҳанд
طفل را زینسان تسلی ها دهند
Баради ходим сар бидон вайрони сарой
برد خادم سر بدان ویران سرای
Ганҷро оре ба вайронааст ҷой
گنج را آری به ویرانه است جای
Рӯй пӯш аз ташт зар бардоштанд
روی پوش از طشت زر برداشتند
Пеши рӯйиш бар замини бгзоштнд
پیش رویش بر زمین بگذاشتند
Ним шаб аз машриқи он ташти зар
نیم شب از مشرق آن طشت زر
Ҳамчуи шуъаро бар ғарибони тохти сар
همچو شعرا بر غریبان تاخت سر
Бе касони парвонаи сон ва он сар чу шамъ
بی کسان پروانه سان و آن سر چو شمع
Бо парешоне ба давраш гашта ҷамъ
با پریشانی به دورش گشته جمع
Зулмати шабашон аз он сар нур шуд
ظلمت شبشان از آن سر نور شد
зи онсри он мотами саро маъмур шуд
ز آنسر آن ماتم سرا معمور شد
Сафҳаи тақвимашони он хат ва рӯй
صفحه تقویمشان آن خط و روی
Бахти худ хонданд дар ваии мӯ ба мӯӣ
بخت خود خواندند در وی مو به موی
Нахли умеди руқияи ҷой бар
نخل امید رقیه جای بر
Бас ки обаш дод боровар сар
بس که آبش داد بار آور سر
Чун сиррии хӯни суд ва хок олуд дид
چون سری خون سود و خاک آلود دید
Ҷома ӣ ҷони ҷой пероҳан дарид
جامه ی جان جای پیراهن درید
Чашми афкандаш ба чашму рӯбаҳи рӯ
چشم افکندش به چشم و روبه رو
Дӯхт лухтии дида ӣ ҳасрати бадв
دوخت لختی دیده ی حسرت بدو
Оташии дигар ба ҷонаш дар гирифт
آتشی دیگر به جانش در گرفت
Воҳсиноро фиғон аз сар гирифт
واحسینا را فغان از سر گرفت
Гашти дарёи зи оташи оҳаши сароб
گشت دریا ز آتش آهش سراب
Гашти саҳрои зи анҷумаши дарёии об
گشت صحرا ز انجمش دریای آب
Ваҳш аз мартаъ ба ҳомӯн дар хазид
وحش از مرتع به هامون در خزید
Тайр дар бустони сари андар пар кашид
طیر در بستان سر اندر پر کشید
Рух ба сар биниҳод ва гуфт эй вои боб
رخ به سر بنهاد و گفت ای وای باب
Ваа ки кард аз хӯни сари ришати хизоб
وه که کرد از خون سر ریشت خضاب
ё раби он кофари дарун кӣ бўдкӣ
یا رب آن کافر درون کی بودکی
Кови ятемами сохт дар ин кӯдакӣ
کاو یتیمم ساخت در این کودکی
эй падари он кати раги гардани кушод
ای پدر آن کت رگ گردن گشاد
Кист дастонаши илоҳии қатъи бод
کیست دستانش الهی قطع باد
Ҳони марои вақти ятемии зуди барад
هان مرا وقت یتیمی زود برد
Сангдил буд онкии ин ҷуръат намӯд
سنگدل بود آنکه این جرأت نمود
Ҳар ки моро сохт зинсони дили ду ним
هر که ما را ساخت زینسان دل دو نیم
ё раби авлодаш чу мо гардад ятем
یا رب اولادش چو ما گردد یتیم
Коши нобӣнои зи модари зодмӣ
کاش نابینا ز مادر زادمی
Бар сарати зинсони назари нгшодмӣ
بر سرت زینسان نظر نگشادمی
Дар ҷаҳони пушту паноҳами баъд аз ин
در جهان پشت و پناهم بعد از این
Кист эй пушту паноҳи оламин
کیست ای پشت و پناه عالمین
Куштаи ту ман зиндау шармандагӣ
کشته تو من زنده و شرمندگی
Хок бар фарқи ман воин зиндагӣ
خاک بر فرق من واین زندگی
Қатли ман валлоҳи сўобстӣ ба теғ
قتل من والله ثوابستی به تیغ
Теғи кӯи қотил куҷо ҷӯям дареғ
تیغ کو قاتل کجا جویم دریغ
Ҳақи магари дарди маро дармон кунад
حق مگر درد مرا درمان کند
Фазли ваии душвори ман осон кунад
فضل وی دشوار من آسان کند
Чора фармое ба аз маргам куҷост
چاره فرمایی به از مرگم کجاست
эй дареғи ои нуҳуми бурун аз дасти мост
ای دریغ آ نهم برون از دست ماست
То дами мурдани адаб аз кафи надод
تا دم مردن ادب از کف نداد
Сар ба хоки пои он сар дар ниҳод
سر به خاک پای آن سر در نهاد
Шамъ вааш бртору пудаш дил фурухт
شمع وش برتار و پودش دل فروخت
Пой то сар бенафиру нолаи сӯхт
پای تا سر بی نفیر و ناله سوخت
Сар бад-ӣн серуманд ва ӯ он сар фитод
سر بدین سرماند و او آن سر فتاد
Ҷони ширин бар сари он сари ниҳод
جان شیرین بر سر آن سر نهاد
Гуфт пайғамбар ки чун кӯбии дарӣ
گفت پیغمبر که چون کوبی دری
Оқибат зон дар бурун ояд сиррӣ
عاقبت زان در برون آید سری
Лек дар кӯбандае аз ҳеҷ дар
لیک در کوبنده ای از هیچ در
Сар наёвардаш ба дар ингуна сар
سر نیاوردش به در اینگونه سر
Ҳар танӣ дорад зи сари пояндагӣ
هر تنی دارد ز سر پایندگی
Ҳар дам аз сар гирад аз сари зиндагӣ
هر دم از سر گیرد از سر زندگی
Венаи итимкро аҷаби зини моҷаро
وین یتیمک را عجب زین ماجرا
Умр бар саромад аз ин сар чаро
عمر بر سرآمد از این سر چرا
Зайнаб аз ин марги нав гесуӣ кунад
زینب از این مرگ نو گیسوی کند
Ам кулсум аз тҳср рӯй кунад
ام کلثوم از تحسر روی کند
Мотами орои мӯягар дигари занон
ماتم آرا مویه گر دیگر زنان
Навҳаафзо кӯдакон бар сари занон
نوحه افزا کودکان بر سر زنان
Оҳи дардои ҳсрто кин Тифли мо
آه دردا حسرتا کاین طفل ما
Зиндагӣ рафташ ба сари зини сари ?ҳулло
زندگی رفتش به سر زین سر هلا
Перу бурнои зинда аз сари рӯзу шаб
پیر و برنا زنده از سر روز و شب
Венаи сбиро марг аз сар эй аҷаб
وین صبی را مرگ از سر ای عجب
Аҳли байт аз доғи ваии мабҳуту мот
اهل بیت از داغ وی مبهوت و مات
Марги худро хосторон аз ҷаҳот
مرگ خود را خواستاران از جهات
Бар фанои хештани роғиби ҳама
بر فنای خویشتن راغب همه
Сӯхтанро бар ба ҷони толиби ҳама
سوختن را بر به جان طالب همه
зи он миён омад сакинаи хоҳараш
ز آن میان آمد سکینه خواهرش
Зор нолид ва нишаст андари буриш
زار نالید و نشست اندر برش
Ки хушо ҳоли ту эй фаррухи лақо
که خوشا حال تو ای فرخ لقا
Комдӣ аз заҳмати олами раҳо
کآمدی از زحمت عالم رها
Ту ба гӯри осӯда хоҳӣ хуфт ва ман
تو به گور آسوده خواهی خفت و من
Рӯзу шаб аз ҷаври аъдо дар мҳн
روز و شب از جور اعدا در محن
То ба ҳашарам ҷой дорад каз ғамат
تا به حشرم جای دارد کز غمت
Зиндагии пӯшади сияҳ дар мотамат
زندگی پوشد سیه در ماتمت
Коши хоҳари пеши маргати гштмӣ
کاش خواهر پیش مرگت گشتمی
Аз ҷаҳони пеш аз ту дар бгзштмӣ
از جهان پیش از تو در بگذشتمی
Рост бо ин зиндагӣ кун боварам
راست با این زندگی کن باورم
Рашкгар бар маргат эй хоҳар барам
رشک گر بر مرگت ای خواهر برم
Мумкинот аз марги вай бар сар заданд
ممکنات از مرگ وی بر سر زدند
Байрақи мотам ба гардун бар заданд
بیرق ماتم به گردون بر زدند
Мустафои маҳв аз малоли Муртазо
مصطفی محو از ملال مرتضی
Муртазои мот аз хаёли Муҷтабо
مرتضی مات از خیال مجتبی
Муҷтабои андӯҳи нок аз Фотима
مجتبی اندوه ناک از فاطمه
Нӯҳи одами узри хоҳон аз ҳама
نوح آدم عذر خواهان از همه
Анбиёи ангушт аз ҳайрат ба лаб
انبیا انگشت از حیرت به لب
Ки аҷаби як Тифл ва сад гетии тъб
که عجب یک طفل و صد گیتی تعب
Зини хабари Марями зи сар мӯъҷиз кашид
زین خبر مریم ز سر معجز کشید
Осияи пероҳани андар тан дарид
آسیه پیراهن اندر تن درید
Моҳи шомохи муламмаъ чок зад
ماه شاماخ ملمع چاک زد
Меҳри худ дар нишон бар хок зад
مهر خود در نشان بر خاک زد
Тири тӯмори ҳисоб чун ва чанд
تیر طومار حساب چون و چند
Пок дар печиду бртоқи аўФкнд
پاک در پیچید و برطاق اوفکند
Лхшаҳҳо миррӣхро рух баргушод
لخشه ها مریخ را رخ برگشاد
Рахши худ пай карду теғ аз даст дод
رخش خود پی کرد و تیغ از دست داد
Муштарӣ зад бар замини дастори хеш
مشتری زد بر زمین دستار خویش
Монад ҳайрони зини қазо дар кори хеш
ماند حیران زین قضا در کار خویش
Зуҳраи оҳанги ҳусайнии брнўохт
زهره آهنگ حسینی برنواخت
Синаро барбати фиғонро нағмаи сохт
سینه را بربط فغان را نغمه ساخت
Брикоики ҷумлаи зарроти вуҷӯд
بریکایک جمله ذرات وجود
Зини тъб кайвон наҳваст ҳо фузуд
زین تعب کیوان نحوست ها فزود
Дар ҷинони Заҳрои ақиқ аз ҷазаъи рехт
در جنان زهرا عقیق از جزع ریخت
Ришта ӣ ёқӯт дар домон гусехт
رشته ی یاقوت در دامان گسیخت
Ошиқон аз ёди маъшӯқони малул
عاشقان از یاد معشوقان ملول
Дар азои орои оли расӯл
در عزا آرایی آل رسول
Варақау глшоди сайр аз ҷону тан
ورقه و گلشاد سیر از جان و تن
Висау ромини нФўр аз хештан
ویسه و رامین نفور از خویشتن
Шоми гашт аз кори дили бозии хаҷал
شام گشت از کار دل بازی خجل
Шуд буруни меҳри парии духташи зи дил
شد برون مهر پری دختش ز دل
Ҷони меҳр аз ишқи моҳаш сард шуд
جان مهر از عشق ماهش سرد شد
Чеҳри моҳ аз ин рузят зард шуд
چهر ماه از این رزیت زرد شد
Бежан аз меҳри Манижаи шармсор
بیژن از مهر منیژه شرمسار
Айши ширин ҳар дуро шуд зҳрмор
عیش شیرین هر دو را شد زهرمار
Номи ъФрои ърўаҳро аз ёд рафт
نام عفرا عروه را از یاد رفت
Обу хоку оташаш барбод рафт
آب و خاک و آتشش برباد رفت
Меҳри ромин аз рухи шҳрўиаҳи кост
مهر رامین از رخ شهرویه کاست
Рояти ин таъзият карданд рост
رایت این تعزیت کردند راست
Нола ӣ нлро зини азо гардун сипор
ناله ی نل را زین عزا گردون سپار
зи ашки домони дмн чун ҷӯйбор
ز اشک دامان دمن چون جویبار
Ин ғам аз ҷамшеди сӯзи ишқи барад
این غم از جمشید سوز عشق برد
Зикри хуршедӣ ба садри синаи барад
ذکر خورشیدی به صدر سینه برد
Ишқи бозӣ бар ҳамаи баси талхи гашт
عشق بازی بر همه بس تلخ گشت
Ғарраи айши ҳумоюни талхи гашт
غره عیش همایون تلخ گشت
Сар ба дарёи баради зини доғи андрўс
سر به دریا برد زین داغ اندروس
Гашти ҳорўрои рух аз ғами сндрўс
گشت هارورا رخ از غم سندروس
Тоб бар гулчеҳра ва авранг хӯрд
تاب بر گلچهره و اورنگ خورد
Шиша ӣ таскинашон бар санг хӯрд
شیشه ی تسکینشان بر سنگ خورد
Лайлӣ аз рухсори маҷнӯни шармсор
لیلی از رخسار مجنون شرمسار
Қайс бар доғи ҷавонон бе қарор
قیس بر داغ جوانان بی قرار
Зини ҷафои Фарҳоду ширини дили пареш
زین جفا فرهاد و شیرین دل پریش
Талхи коми хусрав аз савдои хеш
تلخ کام خسرو از سودای خویش
Вомиқу изори сари андари ҷайби ғам
وامق و عذار سر اندر جیب غم
Нози он нола , ниёз ин надам
ناز آن ناله، نیاز این ندم
Бар ғарибӣ чанд ҷўқии сӯгвор
بر غریبی چند جوقی سوگوار
Бар ятемӣ чанд фавҷии доғдор
بر یتیمی چند فوجی داغدار
Бар асирӣ чанду ҷамъии дили пареш
بر اسیری چند و جمعی دل پریش
Бар марӣзӣ чанд ва хеле синаи риш
بر مریضی چند و خیلی سینه ریش
Бар сағирӣ чанду муштии дардманд
بر صغیری چند و مشتی دردمند
Худ чаҳ гӯям то чаҳ кард ин кӯб ва кунад
خود چه گویم تا چه کرد این کوب و کند
Марги он кӯдаки баланд овоза шуд
مرگ آن کودک بلند آوازه شد
Марду занро достонӣ тоза шуд
مرد و زن را داستانی تازه شد
Бо ҳама беэътиборӣ ҳояшон
با همه بی اعتباری هایشان
Халқро дили сӯхт аз савдоишон
خلق را دل سوخت از سودایشان
То ба гӯши наҳси он бадбахт хӯрд
تا به گوش نحس آن بدبخت خورد
Барқи сӯзоне ба кӯҳӣ сахт хӯрд
برق سوزانی به کوهی سخت خورد
Неи дилаши як мӯ ба раҳмати нарми гашт
نی دلش یک مو به رحمت نرم گشت
Наз сари мазлӯми озории гузашт
نز سر مظلوم آزاری گذشت
Гуфт то вайро ба мғсл оваранд
گفت تا وی را به مغسل آورند
Мурғ чун мард аз қафас берун баранд
مرغ چون مرد از قفس بیرون برند
Баради ғассолаш чу сарсар каз чаман
برد غسالش چو صرصر کز چمن
Фасли даии беруни баради барги саман
فصل دی بیرون برد برگ سمن
Кард чун пероҳанаш аз тани бурун
کرد چون پیراهنش از تن برون
Пой то сар дидаш аз хӯни лолаи гаван
پای تا سر دیدش از خون لاله گون
Пушту паҳлуи китфу бозуи дасту пой
پشت و پهلو کتف و بازو دست و پای
Ёфташ омўдаҳ аз хӯн ҳар куҷоӣ
یافتش آموده از خون هر کجای
Он бадани узвии сияҳи узвии кабӯд
آن بدن عضوی سیه عضوی کبود
Соқ то сар ё варам ё захм буд
ساق تا سر یا ورم یا زخم بود
Гашти воўилои бимиради модарат
گشت واویلا بمیرد مادرت
Чист инҳо комдстӣ бар сарат
چیست اینها کآمدستی بر سرت
Ашки резон бо забонии пари гила
اشک ریزان با زبانی پر گله
Зори ҷӯён бо дилии пари валвала
زار جویان با دلی پر ولوله
Рӯй аз мғсл ба он вайрона кард
روی از مغسل به آن ویرانه کرد
Ҷой дар вайрона чун девона кард
جای در ویرانه چون دیوانه کرد
Гуфт вой эй хоҳарони мумтаҳан
گفت وای ای خواهران ممتحن
Аз ъиноди хасми мамнӯъ аз ватан
از عناد خصم ممنوع از وطن
Мӯҷиботи марги ин тифлак чаҳ шуд
موجبات مرگ این طفلک چه شد
Иллати беморяши зи аввал чаҳ бад
علت بیماریش ز اول چه بد
Каши бадангар нола занбӯр нест
کش بدن گر ناله زنبور نیست
Лоғари андомӣу чандин захм чист
لاغر اندامی و چندین زخم چیست
Пой то сари пайкарии маҷрӯҳу риш
پای تا سر پیکری مجروح و ریش
Захмаш аз зарроти сад хуршед беш
زخمش از ذرات صد خورشید بیش
Ин ҳзолу навбату заъф аз чаҳ хост
این هزال و نوبت و ضعف از چه خاست
Ин ҷароҳатҳо бар андомаш чарост
این جراحت ها بر اندامش چراست
Худ магари ин бачаро модар набӯд
خود مگر این بچه را مادر نبود
ё парастораши падар барсар набӯд
یا پرستارش پدر برسر نبود
То гушӯдам дида бар ваии зи илтиҳоб
تا گشودم دیده بر وی ز التهاب
Дили кабобами дили кабобами дили кабоб
دل کبابم دل کبابم دل کباب
Коши худ бебаҳра будам аз басар
کاش خود بی بهره بودم از بصر
То бар ин Тифлам науфтодӣ назар
تا بر این طفلم نیفتادی نظر
Зайнаби он саргашта ӣ бе хонимон
زینب آن سرگشته ی بی خانمان
Тарҷумони ҳолати он бе касон
ترجمان حالت آن بی کسان
Аз ҷрўҳи Ясрибу осеби роҳ
از جروح یثرب و آسیب راه
То вуруди Карбало дар хаймаи гоҳ
تا ورود کربلا در خیمه گاه
Аз қудуми душманони раҳми сӯз
از قدوم دشمنان رحم سوز
Вази ҳуҷуми он сипоҳи кӣна туз
وز هجوم آن سپاه کینه توز
зи издиҳоми шомён бе ҳаё
ز ازدحام شامیان بی حیا
зи иҷтимои кӯфӣон бе вафо
ز اجتماع کوفیان بی وفا
Манъи обу қатъи умед аз ҷаҳот
منع آب و قطع امید از جهات
Ташнаи лаб бар шотии шати Фурот
تشنه لب بر شاطی شط فرات
Қатли мардони балокаш беш ва кам
قتل مردان بلاکش بیش و کم
Хуфта дар майдони кини шаҳ то ҳашам
خفته در میدان کین شه تا حشم
Асри нисвони салби сомони нҳби мол
اسر نسوان سلب سامان نهب مال
Дастгири ӣнону онони поймол
دستگیر اینان و آنان پایمال
Зери паии танҳои бе сари чоки чок
زیر پی تن های بی سر چاک چاک
Зеби неи сарҳои хӯн олуд пок
زیب نی سرهای خون آلود پاک
зи иттифоқи носбини пари нифоқ
ز اتفاق ناصبین پر نفاق
зи ифтироқи Носирин кам дқоқ
ز افتراق ناصرین کم دقاق
Бо вай аз ҳар моҷарое тарҳ кард
با وی از هر ماجرایی طرح کرد
Штрӣ аз аҳволи худро шарҳ кард
شطری از احوال خود را شرح کرد
Бози он вайрона шуд мотами сарой
باز آن ویرانه شد ماتم سرای
Шӯри ғавғоеи з нав омад ба пой
شور غوغایی ز نو آمد به پای
Собирии рахт аз ҷаҳон берун кашид
صابری رخت از جهان بیرون کشید
Эминии пероҳани андар хӯн кашид
ایمنی پیراهن اندر خون کشید
Аз наво шуд нинавои он ғами саро
از نوا شد نینوا آن غم سرا
Ореи ореи кули арзи Карбало
آری آری کل ارض کربلا
То сафойии зини мусӣбат дам задӣ
تا صفایی زین مصیبت دم زدی
Оташи андари дӯда ӣ одам задӣ
آتش اندر دوده ی آدم زدی
Барадии азтни марду занро сабру тоб
بردی ازتن مرد و زن را صبر و تاب
Кардӣ аз ғами инсу ҷонро дили кабоб
کردی از غم انس و جان را دل کباب
Ба ки бар сӯзии бенону хома ро
به که بر سوزی بنان و خامه را
Ба ки дар шӯеи китобу нома ро
به که در شویی کتاب و نامه را
Бори ?илҳо маҳзи фазли хештан
بار الها محض فضل خویشتن
Гӯша ӣ чашмии фарозовар ба ман
گوشه ی چشمی فراز آور به من
Амри ин саргаштаи ҳоли шармсор
امر این سرگشته حال شرمسار
Бо руқия ӣ шоҳи мазлӯмони гузор
با رقیه ی شاه مظلومان گذار
То ба растохез аз ин рӯи сияҳ
تا به رستاخیز از این رو سیه
Оварад пеши падари узри гунаҳ
آورد پیش پدر عذر گنه
Бўкаҳи зин ғарқобаам беруни кашанд
بوکه زین غرقابه ام بیرون کشند
Пеш аз онкии заврақам дар хӯни кашанд
پیش از آنکه زورقم در خون کشند