Бо гиря гуфт к-эии падари номдори ман

با گریه گفت کای پدر نامدار من

эй моя ӣ қарори дил бе қарори ман

ای مایه ی قرار دل بی قرار من

Биншин ва он махоҳ ки зини боди фитнаи хез

بنشین و آن مخواه که زین باد فتنه خیز

Брхиздти зи гӯша ӣ домани ғубори ман

برخیزدت ز گوشه ی دامن غبار من

Як раҳ ба доманам бинишон то ба сад забон

یک ره به دامنم بنشان تا به صد زبان

Бар шохи гулбун ту бинолад ҳазор ман

بر شاخ گلبن تو بنالد هزار من

Дилро назари ҳамин ба ту бошад ризо машав

دل را نظر همین به تو باشد رضا مشو

Кофтад ба хоки нахли ту аз ҷӯйбори ман

کافتد به خاک نخل تو از جویبار من

Чашмами зи интизори азизон сифед монад

چشمم ز انتظار عزیزان سفید ماند

Дигари ту худ сипоҳ макун рӯзгори ман

دیگر تو خود سپاه مکن روزگار من

Пеш аз шукуфтани гулу гулбонги андалеб

پیش از شکفتن گل و گلبانگ عندلیب

Аз тунди боди фитна хазон шуд баҳори ман

از تند باد فتنه خزان شد بهار من

Фасли баҳори зи оташ бе обем дареғ

فصل بهار ز آتش بی آبیم دریغ

Пеш аз шукуфаи сӯхти ҳамаи шохсори ман

پیش از شکوفه سوخت همه شاخسار من

Лаби байни кабӯдам аз аташи ин бас дигар махоҳ

لب بین کبودم از عطش این بس دگر مخواه

Нилӣ кунад тпончаҳи аъдои изори ман

نیلی کند طپانچه اعدا عذار من

Вои хҷлтои зи Фотимагар бе ту аўФтд

وا خجلتا ز فاطمه گر بی تو اوفتد

Бор дигар ба ҷониби Ясриби гузори ман

بار دگر به جانب یثرب گذار من

Сар зад ба сангу хок ба сари рехти к-эии падар

سر زد به سنگ و خاک به سر ریخت کای پدر

Сабр аз ғами фироқ шумо нест кори ман

صبر از غم فراق شما نیست کار من

Бардошт аз заминаш ва бигирифт дар канор

برداشت از زمینش و بگرفت در کنار

Кӣ зеби бахши доману ҷайби канори ман

کی زیب بخش دامن و جیب کنار من

Доғи бародарони вҷўонон маро насӯхт

داغ برادران وجوانان مرا نسوخت

Чндонкаҳи нолаҳои ту эй дили фигори ман

چندانکه ناله های تو ای دل فگار من

Сабр аз худои хоҳ ва бипарҳез беш аз ин

صبر از خدای خواه و بپرهیز بیش از این

Доман мазан бар оташи дӯзахи шарори ман

دامن مزن بر آتش دوزخ شرار من

Таслими амри ҳақи шӯ ва бо ҳиҷр ман бисоз

تسلیم امر حق شو و با هجر من بساز

Хоҳад турои ятем чу парвардгори ман

خواهد ترا یتیم چو پروردگار من