К-эии ёр бе касони сухани ҷон гзо задӣ
کای یار بی کسان سخن جان گزا زدی
Котш ба ҷони дӯда ӣ ол ъабо задӣ
کآتش به جان دوده ی آل عبا زدی
Дории сршкстни дилҳои мо ки теғ
داری سرشکستن دل های ما که تیغ
Бастӣ ба қасди душман ва бар қалб мо задӣ
بستی به قصد دشمن و بر قلب ما زدی
Доғӣ ки буд дар хури аъдои сахти ҷон
داغی که بود در خور اعدای سخت جان
Аз моҷарои худ ба дили мо чаро задӣ
از ماجرای خود به دل ما چرا زدی
Он зарбатӣ ки сина ӣ бегонаро сазост
آن ضربتی که سینه ی بیگانه را سزاست
Бедасту теғ бар ҷигар ошно задӣ
بی دست و تیغ بر جگر آشنا زدی
Оташ задӣ ба хилватёни ҳарими қудс
آتش زدی به خلوتیان حریم قدس
Бе пардаи зини сухан ки ба мо бар мулло задӣ
بی پرده زین سخن که به ما بر ملا زدی
Дами дрглўии мо ҳама шуд оташини гиреҳ
دم درگلوی ما همه شد آتشین گره
Дар посухи ту то дам аз ин моҷаро задӣ
در پاسخ تو تا دم از این ماجرا زدی
Доман кашидӣ аз ману кулсуми гўиё
دامن کشیدی از من و کلثوم گوییا
Доман бар оташи дили хайр алнсоء задӣ
دامن بر آتش دل خیر النساء زدی
Худро қтилу аҳли ҳарамро асири гир
خود را قتیل و اهل حرم را اسیر گیر
Пиндори худ ки бар сафи қавм дағо задӣ
پندار خود که بر صف قوم دغا زدی
Рафтӣ ба сӯии мақтали вгштии нигуни зи асб
رفتی به سوی مقتل وگشتی نگون ز اسب
Хуфтӣ ба рӯй хок ва ба хӯни даст ва по задӣ
خفتی به روی خاک و به خون دست و پا زدی
Эли ҳиҷози соз ҳусайнӣ кунанд рост
ایل حجاز ساز حسینی کنند راست
То бо мухолифони Ироқи ин наво задӣ
تا با مخالفان عراق این نوا زدی
Аз парда ӣ ҷигари ҳама чун не наво зананд
از پرده ی جگر همه چون نی نوا زنند
То ту қадам ба ноҳия ӣ нинаво задӣ
تا تو قدم به ناحیه ی نینوا زدی
Кайвони фаррошати рояти крбблои мо
کیوان فراشت رایت کرببلای ما
То ту илм ба бодия ӣ Карбало задӣ
تا تو علم به بادیه ی کربلا زدی
Кардӣ ба дасти хеши сари хешу ақрабо
کردی به دست خویش سر خویش و اقربا
Гӯии вло ва бар сари кӯй бало задӣ
گوی ولا و بر سر کوی بلا زدی
Дар пои дӯст даст фишондӣ зи мосўо
در پای دوست دست فشاندی ز ماسوا
Дар роҳи қурб бар ду ҷаҳони пушт по задӣ
در راه قرب بر دو جهان پشت پا زدی
Ин гуфт ва рафт аз худ ва афтод бар замин
این گفت و رفت از خود و افتاد بر زمین
Бархест бори дигар ва бо гиря гуфт ин
برخاست بار دیگر و با گریه گفت این