Каз ҷаду модару падар эй ёдгори мо

کز جد و مادر و پدر ای یادگار ما

Оқои мо бародари мо шаҳриёри мо

آقای ما برادر ما شهریار ما

Дорем илтимосии азин илтиҳоб беш

داریم التماسی ازین التهاب بیش

Фармои илтифотии азин ба ба кори мо

فرمای التفاتی ازین به به کار ما

Ҳафтод ва як ҷароҳати корӣ ба рӯй ҳам

هفتاد و یک جراحت کاری به روی هم

Зин куштагон расед ба ҷони фигори мо

زین کشتگان رسید به جان فگار ما

Дигар ҳазор ва нуҳсад ва панҷоҳ захми ғам

دگر هزار و نهصد و پنجاه زخم غم

Аз доғ худ мазан ба дили доғи дори мо

از داغ خود مزن به دل داغ دار ما

Бар пои дӯстони мФкни зи изтирори банд

بر پای دوستان مفکن ز اضطرار بند

Дар даст душманон мапаснд ихтиёри мо

در دست دشمنان مپسند اختیار ما

Аз хӯн махоҳ халъати лаълии либоси хеш

از خون مخواه خلعت لعلی لباس خویش

Вази ғами мсози кисвати кӯҳлии шиори мо

وز غم مساز کسوت کحلی شعار ما

Раҳмӣ ба ҳоли Фотимаи кони Тифл бе падар

رحمی به حال فاطمه کآن طفل بی پدر

То ҳашари дидаи дӯхта бар интизори мо

تا حشر دیده دوخته بر انتظار ما

Сӯии мазори Фотима чун бигузарем агар

سوی مزار فاطمه چون بگذریم اگر

Уфтад зи Кӯфа бе ту ба Ясриби гузори мо

افتد ز کوفه بی تو به یثرب گذار ما

Дил додае ба даст ки ин сон асар накард

دل داده ای به دست که این سان اثر نکرد

Бар сина ӣ ту нола ӣ гардун сипор мо

بر سینه ی تو ناله ی گردون سپار ما

Дили пораи пора аз сари мижгон фурӯ чакид

دل پاره پاره از سر مژگان فرو چکید

Дар равза ӣ ту турфа гулӣ дод хори мо

در روضه ی تو طرفه گلی داد خار ما

Дардо ки тар нашуд лаби хушкат ба ним нам

دردا که تر نشد لب خشکت به نیم نم

Чандон ки рафт сайли сиришк аз канори мо

چندان که رفت سیل سرشک از کنار ما

Чун шуд ки роҳи маъракаро бар шумо набаст

چون شد که راه معرکه را بر شما نبست

эй хок бар сари мижа ӣ ашки бори мо

ای خاک بر سر مژه ی اشک بار ما

Худ ҷурми мо чаҳ буд ки нагузашта то гузашт

خود جرم ما چه بود که نگذشته تا گذشت

Хунхори душман аз сари як ширхори мо

خونخوار دشمن از سر یک شیرخوار ما

Гар сахттар з хора набӯд аз чаҳ дил насӯхт

گر سخت تر ز خاره نبود از چه دل نسوخت

Ин қавмро ба рӯзи ту дар рӯзгори мо

این قوم را به روز تو در روزگار ما