Акнӯн сипеҳри хоки сияҳи рехт бар серум

اکنون سپهر خاک سیه ریخت بر سرم

КоФкнд бар замини зи сари он турфаи афсарам

کافکند بر زمین ز سر آن طرفه افسرم

Аз баси марои васила ҳайрат шуд ин ҳадис

از بس مرا وسیلهٔ حیرت شد این حدیث

Гӯйӣ ҳануз номдаҳи қатли ту боварам

گویی هنوز نامده قتل تو باورم

Бо онкии пеши чашми ман афтодае ба хок

با آنکه پیش چشم من افتاده‌ای به خاک

Бози ин сувар ба мади назари дрнёўрм

باز این صور به مد نظر درنیاورم

Тан бар замини тпону сарат бар синон вале

تن بر زمین طپان و سرت بر سنان ولی

Ҳошо ки ман гумони чунин ҳолҳо барам

حاشا که من گمان چنین حال‌ها برم

Аз бурҷи бахти сад фалаками моҳ тира раст

از برج بخت صد فلکم ماه تیره رست

То рух наҳуфтӣ аз назар эй меҳри анварам

تا رخ نهفتی از نظر ای مهر انورم

Ҳафтод чархаи кавкаб наҳсам гушӯд рӯй

هفتاد چرخه کوکب نحسم گشود روی

То шуд фурӯз бурҷи шарафи саъди Акбарам

تا شد فروز برج شرف سعد اکبرم

Худ мейри маҷлисаму аҷаб каз нахусти давр

خود میر مجلسم و عجب کز نخست دور

Ҷуз хӯн нарехт соқии даврон ба соғарам

جز خون نریخت ساقی دوران به ساغرم

Муштоқи марги хеш чу аташон ба оби сохт

مشتاق مرگ خویش چو عطشان به آب ساخت

Зли асирии худу забҳи бародарам

ذل اسیری خود و ذبح برادرم

Будӣ ба дасти он қадарами коши муҳлатӣ

بودی به دست آن‌قدرم کاش مهلتی

То ҷон чу сар ба пои ту якбора биспурам

تا جان چو سر به پای تو یکباره بسپرم

Мақҳури хасм ва нест паноҳам ба ҳеҷ сӯ

مقهور خصم و نیست پناهم به هیچ سو

Ҷузи роҳи марг чора намондааст дигарам

جز راه مرگ چاره نمانده است دیگرم

Мо раҳсипори шом ва ту қосири зи ҳамраҳе

ما رهسپار شام و تو قاصر ز همرهی

Ин хатараҳо хутур накардӣ ба хотирам

این خطره‌ها خطور نکردی به خاطرم

Доғӣ ки шарҳ он натавонам ба қарн ҳо

داغی که شرح آن نتوانم به قرن‌ها

Бар дили ниҳоди воқеаи Авну ҷаъфарам

بر دل نهاد واقعهٔ عون و جعفرم

То растхез , ҳар ду ҷаҳонами зиёд бар [ д ]

تا رستخیز، هر دو جهانم زیاد بر[د]

Ҳангомаи шаҳодати аббосу Акбарам

هنگامهٔ شهادت عباس و اکبرم

Ҷаду падар ба хулд ва ту ғалатон ба хӯну хок

جد و پدر به خلد و تو غلطان به خون و خاک

Дод аз ғурури хасми ҷафоҷуи куҷо барам

داد از غرور خصم جفاجو کجا برم

Бинишаст боз дар бар он ҷисми чоки чок

بنشست باز در بر آن جسم چاک‌چاک

Рух кунад ва гуфт вои ахии рўҳнои Фдок

رخ کند و گفت وای اخی روحنا فداک