Зини барқи шуълаи бор ки дар баҳр ва бар фитод

زین برق شعله‌بار که در بحر و بر فتاد

Оташи ниҳону фош ба ҳар хушк ва тар фитод

آتش نهان و فاش به هر خشک و تر فتاد

Паҳлу тиҳӣ кунанд замину осмони ҳама

پهلو تهی کنند زمین و آسمان همه

Аз ҳамли ин балӣа ки кӯҳ аз камар фитод

از حمل این بلیه که کوه از کمر فتاد

эй нахли нинаво чаҳ ниҳолии ту каз нахуст

ای نخل نینوا چه نهالی تو کز نخست

Ҷон буду сар ба пои ту ҳар барг ва бар фитод

جان بود و سر به پای تو هر برگ و بر فتاد

Зини достони ду сӯии фалаки субҳу шоми байн

زین داستان دو سوی فلک صبح و شام بین

Каши ҷои ашк аз мижаи хӯн ҷигар фитод

کش جای اشک از مژه خون جگر فتاد

Дар боғи дайни зи тешаи бедоди дам ба дам

در باغ دین ز تیشهٔ بیداد دم‌به‌دم

Нахлии з по даромаду сарвӣ ба сар фитод

نخلی ز پا درآمد و سروی به سر فتاد

Баъд аз ту ъзби кавсару таснӣм кӣ аҷаб

بعد از تو عذب کوثر و تسنیم کی عجب

Дар коми коинот агар ногӯр фитод

در کام کاینات اگر ناگور فتاد

То поймол паҳна шуд он чеҳри хоки суд

تا پایمال پهنه شد آن چهر خاک‌سود

Дар баҳри хӯни зи боми фалаки ташт зар фитод

در بحر خون ز بام فلک طشت زر فتاد

Пер ва ҷавон шуданд талаби кори қатли хеш

پیر و جوان شدند طلب‌کار قتل خویش

Он хониводаро чу ба мақтал гузар фитод

آن خانواده را چو به مقتل گذر فتاد

Ҷонҳо ба ҷои нолаи зи дилҳо ба лаби давид

جان‌ها به‌جای ناله ز دل‌ها به لب دوید

Дилҳо ба ҷои қатраи зи рухҳо ба бар фитод

دل‌ها به جای قطره ز رخ‌ها به بر فتاد

Ҳар доғдидаҳи дида ӯ ҳарчӣ кор кард

هر داغدیده دیدهٔ او هرچه کار کرد

Бар куштаҳои пора бесар назар фитод

بر کشته‌های پارهٔ بی‌سر نظر فتاد

Хоҳари зи як тараф ба бародар нигоҳ дӯхт

خواهر ز یک طرف به برادر نگاه دوخت

Модари зи як ҷиҳати назараш бар писар фитод

مادر ز یک جهت نظرش بر پسر فتاد

Як сӯи руқияи қолаби Асғар ба бар кашид

یک سو رقیه قالب اصغر به بر کشید

Як сӯи сакина бар сари наъш падар фитод

یک سو سکینه بر سر نعش پدر فتاد

Бесар ба хоки хуфта ба хӯни ғарқаи пайкарӣ

بی‌سر به خاک خفته به‌خون‌غرقه پیکری

Каз диданаш ба ҷони асирон шарар фитод

کز دیدنش به جان اسیران شرر فتاد

Зайнаби давид ва хам шуд ва рух кунаду ашки рехт

زینب دوید و خم شد و رخ کند و اشک ریخت

Вонгаҳ ба нола гуфт ва бидон кушта дар фитод

وآنگه به ناله گفت و بدان کشته در فتاد

Коёи ту худ бародари ҷонпарвар манӣ

کآیا تو خود برادر جان‌پرور منی

Оё ба ростии писари модари манӣ

آیا به‌راستی پسر مادر منی