К-эй аз ғамати бародар бо ҷони баробарам

کای از غمت برادر با جان برابرم

Ғарболи даври хоки балои бехат бар серум

غربال دور خاک بلا بیخت بر سرم

Чун захмҳои худнигарӣ аз ситора беш

چون زخم‌های خود نگری از ستاره بیش

Доғи даруни хеш агар бар ту бшмрм

داغ درون خویش اگر بر تو بشمرم

Гуфтам раҳо кунанд магари зини қафаси маро

گفتم رها کنند مگر زین قفس مرا

Аммо чаҳ суди бол кадомасту кӯи пурм

اما چه سود بال کدام است و کو پرم

Хасмам кашид ва аз сари Кувайт ба унфи барад

خصمم کشید و از سر کویت به عنف برد

Ин ҳам ғамӣ дигар ки надонам куҷо барам

این هم غمی دگر که ندانم کجا برم

Забҳи ту боварам нашудӣ лекини ин қазо

ذبح تو باورم نشدی لیکن این قضا

Имрӯз шуд мушоҳидаи зи аллоҳу Акбарам

امروز شد مشاهده ز الله و اکبرم

Дар пои зулҷаноҳи ту номади зи дасти мо

در پای ذوالجناح تو نامد ز دست ما

Худро фидо кунем аз ин боби дилхурам

خود را فدا کنیم از این باب دلخورم

зи он ҳарбу зарбу захмау ихроҷ ва тарк тоз

ز آن حرب و ضرب و زخمه و اخراج و ترک‌تاز

Зини хашму кӣнаи хоҳии хасми ситамгарам

زین خشم و کینه‌خواهی خصم ستمگرم

зи он тобишӣ ки тофт ба дилҳои тафтаи ҷон

ز آن تابشی که تافت به دل‌های تفته‌جان

зи он оташӣ ки сӯхт ба харгоҳу чодарам

ز آن آتشی که سوخت به خرگاه و چادرم

Доғи бенот зори даруни риши дили пареш

داغ بنات زار درون‌ریش دل‌پریش

Нҳби бисоту пардау болину бистарам

نهب بساط و پرده و بالین و بسترم

Нолон ба пушти ноқаи ятемони бенаво

نالان به پشت ناقه یتیمان بینوا

Урён ба рӯй бодияи аббосу Акбарам

عریان به روی بادیه عباس و اکبرم

Бо ин татовулоту таъаддӣ ҳануз дил

با این تطاولات و تعدی هنوز دل

Холӣ накарда хасми ҷФокиши кофарам

خالی نکرده خصم جفاکیش کافرم

Хоҳари бмирдт ки нашуд пеши марги ту

خواهر بمیردت که نشد پیش‌مرگ تو

Кӣ созмти алоҷ ва кадомин ғамат хӯрам

کی سازمت علاج و کدامین غمت خورم

Найранги доғу нақши фироқати зи лавҳи дил

نیرنگ داغ و نقش فراقت ز لوح دل

Зоил фитад магар ба қазои гоҳи маҳшарам

زایل فتد مگر به قضا گاه محشرم

Пеш аз баёни ҳол ба поён барем умр

پیش از بیان حال به پایان بریم عمر

Венаи достон тамом нахоҳад шуд охирам

وین داستان تمام نخواهد شد آخرم