Бархезу вазъи ҳоли ман аз рӯзгори байн

برخیز و وضع حال من از روزگار بین

Бо сад ҷаҳони шиканҷау дардами дучори байн

با صد جهان شکنجه و دردم دچار بین

Бо онкӣ дар замонаи худ имрӯзи марказам

با آنکه در زمانه خود امروز مرکزم

Берун дар з доираам ҳалқаи вори байн

بیرون در ز دایره‌ام حلقه‌وار بین

Гуҳ аз ризо чу тан ба замин бо сукӯни нигар

گه از رضا چو تن به زمین با سکون نگر

Гуҳ аз қазо чу сар ба синон бе қарори байн

گه از قضا چو سر به سنان بی‌قرار بین

Аз тобиши ғами худу асҳобу аҳли байт

از تابش غم خود و اصحاب و اهل‌بیت

Чун шамъи оташами ҳама дар пуду тори байн

چون شمع آتشم همه در پود و تار بین

Аташони ту ҷони супурдӣ ва бо коми хушк ва тар

عطشان تو جان سپردی و با کام خشک و تر

Ъзби Фуротро ба лабами зҳрмори байн

عذب فرات را به لبم زهرمار بین

Дархур набӯд рафъи аташро вагарнаи зи ашк

درخور نبود رفع عطش را وگرنه ز اشک

Бархезу ҷайбу домани ман ҷӯйбори байн

برخیز و جیب و دامن من جویبار بین

Бечеҳру қомати гулу сарвам ба боғу ҷӯй

بی چهر و قامت گل و سروم به باغ و جوی

Бар дил хаданг бингар ва бар дидаи хори байн

بر دل خدنگ بنگر و بر دیده خار بین

Боқӣ гузошт коФкндм аз дар ту давр

باقی گذاشت کافکندم از در تو دور

Бадаҳдии замонаи носозгори байн

بدعهدی زمانهٔ ناسازگار بین

Авлоди хешро ки худ аҳл маваддатанд

اولاد خویش را که خود اهل مودتند

Хӯрду дурушту духту писари хору зори байн

خورد و درشت و دخت و پسر خوار و زار بین

Аз холу хату зулфи ҷавонони сода рӯй

از خال و خط و زلف جوانان ساده‌روی

Домони дашти Марӣаро парнигор байн

دامان دشت ماریه را پر نگار بین

Вази хӯни нўхтони хдохўон хок хуфт

وز خون نوخطان خداخوان خاک‌خفت

Чун тарафи боғи бодияро лолаи зори байн

چون طرف باغ بادیه را لاله‌زار بین

Ин хайли доғи дида ҳиҷрон кашида ро

این خیل داغ‌دیدهٔ هجران‌کشیده را

Сӯии мазори модари худ раҳ сипор байн

سوی مزار مادر خود ره‌سپار بین

Занҳоу хоҳарону ятемони хеш ро

زن‌ها و خواهران و یتیمان خویش را

Чун ашки дили зи дидаи равони зини диёри байн

چون اشک دل ز دیده روان زین دیار بین

Аз садамаи пиёда рӯйҳо бараҳнаи пой

از صدمهٔ پیاده‌روی‌ها برهنه‌پای

Пои бараҳнагони ятемати фигори байн

پای برهنگان یتیمت فگار بین

Чун қатъи ҷону дил ба ризои зон бадан накард

چون قطع جان و دل به رضا زآن بدن نکرد

Гуфт ин мақолаи дигару қатъ сухан накард

گفت این مقاله دیگر و قطع سخن نکرد