Танҳо на хокён ба ту Ҷайҳун гиристанд
تنها نه خاکیان به تو جیحون گریستند
Дар мотами ту ҷину малик хӯн гиристанд
در ماتم تو جن و ملک خون گریستند
Хокам ба сар , барор сар аз хоку дрнгр
خاکم به سر، برآر سر از خاک و درنگر
То бар ту осмону замин чун гиристанд
تا بر تو آسمان و زمین چون گریستند
Чун сайл хӯн нишаст заминро ки аршу фарш
چون سیل خون نشست زمین را که عرش و فرش
Аз ҳаду назму зобита берун гиристанд
از حد و نظم و ضابطه بیرون گریستند
То аз аташи кабӯди шиддати лаби Фуроту нил
تا از عطش کبود شدت لب فرات و نیل
Аз равад дидаи сайл ҷгргўн гиристанд
از رود دیده سیل جگرگون گریستند
То бар синони сарати сӯии гардун баланд шуд
تا بر سنان سرت سوی گردون بلند شد
Бар фаршёни малоик гардун гиристанд
بر فرشیان ملائک گردون گریستند
Ҳарчанд худ зи аҳли замин сар зад ин амал
هرچند خود ز اهل زمین سر زد این عمل
Афлокён бар аҳли замин хӯн гиристанд
افلاکیان بر اهل زمین خون گریستند
Як тани зи сад ҳазор каст ҷуръае надод
یک تن ز صد هزار کست جرعه ای نداد
Бо онкии бртўи он фарқ дун гиристанд
با آنکه برتو آن فرق دون گریستند
Бар ташнагони кушта ӣ кӯии ту коинот
بر تشنگان کشته ی کوی تو کاینات
Аз захми куштагони ту афзӯн гиристанд
از زخم کشتگان تو افزون گریستند
Шуд ҷайби рӯзгор ба хӯни рашки лолаи зор
شد جیب روزگار به خون رشک لاله زار
Халқии зи бас ба паҳна ва ҳомӯн гиристанд
خلقی ز بس به پهنه و هامون گریستند
Афсурдагони базми азоят ба ҷои ашк
افسردگان بزم عزایت به جای اشک
Аз оташи даруни ҳама конӯн гиристанд
از آتش درون همه کانون گریستند
Ъбҳр ба дашту лола ба бустону гул ба боғ
عبهر به دشت و لاله به بستان و گل به باغ
Аз ҷӯйбори дида тбрхўн гиристанд
از جویبار دیده طبرخون گریستند
Шуд ин азои хоси чунон ом то ба ҳам
شد این عزای خاص چنان عام تا به هم
Ҳушёру масту оқил ва маҷнӯн гиристанд
هشیار و مست و عاقل و مجنون گریستند
Он рӯзи хӯни худ ба рикоб ар каст нарехт
آن روز خون خود به رکاب ار کست نریخت
Дар мотами ту олимӣ акнӯн гиристанд
در ماتم تو عالمی اکنون گریستند
Баъд аз ту зиндагони ҷаҳонро камаст боз
بعد از تو زندگان جهان را کم است باز
Сад баҳр агар ба толеъ ворун гиристанд
صد بحر اگر به طالع وارون گریستند
Сӯзанд офариниш агар дар ғамат сазост
سوزند آفرینش اگر در غمت سزاست
Брдоғи ибтилои ту ин сӯхтан баҷост
برداغ ابتلای تو این سوختن بجاست