Нозили зи осмон ба замини як бало нашуд

نازل ز آسمان به زمین یک بلا نشد

Кони роқзо ба ҳазрат ӯ раҳнамо нашуд

کآن راقضا به حضرت او رهنما نشد

Аз ибтидои халқи ҷаҳон токунӯн касе

از ابتدای خلق جهان تاکنون کسی

Аз хоссагон чу вай ба бало мубтало нашуд

از خاصگان چو وی به بلا مبتلا نشد

Аз шасти даври сахти камон кӣ ҷуз ӯ танӣ

از شست دور سخت کمان کی جز او تنی

Сад тиркши хаданги хаторо нишона шуд

صد تیرکش خدنگ خطا را نشانه شد

То тири чарху қавс фалак бӯда чун бар ӯ дигар

تا تیر چرخ و قوس فلک بوده چون بر او دگر

Як саҳм аз камони ҳаводис раҳо нашуд

یک سهم از کمان حوادث رها نشد

Як тан аз он захма ӣ чандин ситам назод

یک تن از آن زخمه ی چندین ستم نزاد

Як дили нишони новаки чандин бало нашуд

یک دل نشان ناوک چندین بلا نشد

То моам даҳри пер ва ҷавон дошт пӯру духт

تا مام دهر پیر و جوان داشت پور و دخت

Перӣ чу ӯ ба доғу ҷавонони ду то нашуд

پیری چو او به داغ و جوانان دو تا نشد

Аз қалъу қамъу ғорату ихроҷу қатлу аср

از قلع و قمع و غارت و اخراج و قتل و اسر

Имкон дигар чаҳ дошт ки дар Карбало нашуд

امکان دگر چه داشت که در کربلا نشد

Бо ин мъомлти аҷаби орм ки аз чаҳ боб

با این معاملت عجب آرم که از چه باب

Мизони адли насбу қиёмат ба по нашуд

میزان عدل نصب و قیامت به پا نشد

Меъмор кун факон ба сар аз по даромад оҳ

معمار کن فکان به سر از پا درآمد آه

Венаи дастгоҳи куну макон бебанно нашуд

وین دستگاه کون و مکان بی بنا نشد

Ғуфрони халқи ҳам ҳама ӯро баҳо набӯд

غفران خلق هم همه او را بها نبود

Қатлаш валек раҳмати яздон баҳона шуд

قتلش ولیک رحمت یزدان بهانه شد

Дар ҳайратам ки иллати эҷодро чаро

در حیرتم که علت ایجاد را چرا

Як ҷуръаи оби рӯзи аташи хӯн баҳо нашуд

یک جرعه آب روز عطش خون بها نشد

зи аснофи халқи фошу ниҳон дар ҷаҳон куҷост

ز اصناف خلق فاش و نهان در جهان کجاست

Онҷо ки аз азои ту мотам саро нашуд

آنجا که از عزای تو ماتم سرا نشد

То бо ту рӯбаҳ рӯ нашуд он ҷайбаши куфри кеш

تا با تو روبه رو نشد آن جیبش کفر کیش

Ботили зи ҳақу ширки зи имон ҷудо нашуд

باطل ز حق و شرک ز ایمان جدا نشد

Ҳар хатараи кон ба хотири хасмат хутур хост

هر خطره کان به خاطر خصمت خطور خاست

Дар кори аътсоФи ту як мӯ хато нашуд

در کار اعتساف تو یک مو خطا نشد

Ақли андарин қиёси марои меҳвар ва мот монад

عقل اندرین قیاس مرا محور و مات ماند

Кӯи ташнаи лаб ба шотии шат Фурот монад

کو تشنه لب به شاطی شط فرات ماند