Бидон ки одати соликону муфрадони мутасаввифа онаст ки мураққаъ пӯшанд барои хушунатро . Аз онкӣ ҳар ҷомаи Фохркаҳи мардум дар пӯшанд ръўнти аўбдон зинда шавад . Такаббур дар вай падед ояд . Пас аз баҳри онкӣ то шикастагӣ дар муроди нафаси эшон падед ояд , мухолифати ихтиёри башариятро мураққаъ пӯшанд . Тоҳри гуҳ чаҳ дар пораҳои мухталиф менигаранд мнкср ва мутавозеъ мешаванд .

بدان که عادت سالکان و مفردان متصوفه آن است که مرقع پوشند برای خشونت را. از آنکه هر جامهٔ فاخرکه مردم در پوشند رعونت اوبدان زنده شود. تکبر در وی پدید آید. پس از بهر آنکه تا شکستگی در مراد نفس ایشان پدید آید، مخالفت اختیار بشریت را مرقع پوشند. تاهر گه چه در پاره‌های مختلف می‌نگرند منکسر و متواضع می‌شوند.

Ва низ ҷома фахри пӯшанд ки на баришон ҳаромаст , аммо онгаҳ пӯшанд ки куҳнау нав дар дили эшон яксон буд . Псброи дидаи халқро ҷомаи як ранги як пора бар рӯй куҳнаи худ фурӯи кашанд .

و نیز جامهٔ فاخر پوشند که نه بریشان حرام است، اما آنگه پوشند که کهنه و نو در دل ایشان یکسان بود. پسبرای دیدهٔ خلق را جامهٔ یک رنگ یک پاره بر روی کهنهٔ خود فرو کشند.

Чунонкии азҷъФри содқ‑рзии аллоҳ ънд‑рўоитаст ки пилосӣ дар пӯшида будӣ ва хазӣ болои он . Гуфтанд ин чист ? гуфт пилос барои мухолифати худро пӯшидаам ва ин хаз барои назари шумо .

چنانکه ازجعفر صادق‑رضی اللّه عند‑روایت است که پلاسی در پوشیده بودی و خزی بالای آن. گفتند این چیست؟ گفت پلاس برای مخالفت خود را پوشیده‌ام و این خز برای نظر شما.

Ҳақиқат бибояд донистан ки эшон ҳар чаҳ кунанд , он кунанд ки ихтиёр расӯл бӯдааст . Аз онкии ақтдоءи эшон бадви дуруст шудааст дар ҳамаи аҳвол .

حقیقت بباید دانستن که ایشان هر چه کنند، آن کنند که اختیار رسول بوده است. از آنکه اقتداء ایشان بدو درست شده است در همهٔ احوال.

Дар ҳадис омадааст ки расӯли ҷомаи мураққаъ дӯст доштаасту ҷомаи худ ба дасти худ пора бар дӯхтааст .

در حدیث آمده است که رسول جامهٔ مرقع دوست داشته است و جامهٔ خود به دست خود پاره بر دوخته است.

Ва ривоятаст ки вақте ба ҳуҷраам алмўмнинъоишҳ‑рзии аллоҳи анҳоу ан абиҳо‑др рафт . Ъоишҳро дид ки ҷомаи худро пора бар медӯхт аз ҳар рангӣ . Гуфт : чаҳ мекунӣ ? гуфт ҷомаи худро пора бар май дузам . Гуфт аҳсанти аиъоишаҳ ! чнинбоид ки ҳеҷ ҷома нанаҳй то онгоҳ ки пора бар он надузӣ ки ҳар ки вайро куҳна набӯд , вайро нав набошад . Иънинўи он ҷаҳонӣ .

و روایت است که وقتی به حجرهٔ ام‌المومنینعایشه‑رضی اللّه عنها و عن ابیها‑در رفت.عایشهرا دید که جامهٔ خود را پاره بر می‌دوخت از هر رنگی. گفت: چه می‌کنی؟ گفت جامهٔ خود را پاره‌بر می‌دوزم. گفت احسنت ایعایشه! چنینباید که هیچ جامه ننهی تا آنگاه که پاره بر آن ندوزی که هر که وی را کهنه نبود، وی را نو نباشد. یعنینو آن جهانی.

Мардии пеш расӯл омад . Ва гуфт ё расӯли аллоҳи маро дуое омӯз ки он бигӯям ва ба биҳишти расм . Гуфт ба дуои ҳеҷ ҳоҷат нест . Рӯ кор кун ва дар биҳишти шӯ . Ҳаргизи таом икмоҳҳҷмъ макун ва ҳеҷ ҷома худ манеҳ пора бар он надузӣ .

مردی پیش رسول آمد. و گفت یا رسول اللّه مرا دعایی آموز که آن بگویم و به بهشت رسم. گفت به دعا هیچ حاجت نیست. رو کار کن و در بهشت شو. هرگز طعام یکماههجمع مکن و هیچ جامهٔ خود منه پاره بر آن ندوزی.

Абдуллоҳи бен ъмр‑рзии аллоҳ ънҳмо‑рўоит кунад ки расӯлро дидам ки ҷомаи худро пора барме дӯхт .

عبداللّه بن عمر‑رضی اللّه عنهما‑روایت کند که رسول را دیدم که جامهٔ خود را پاره برمی‌دوخت.

Вобўбкрро‑рзии аллоҳи ънҳ‑дидм ки гилӣмӣ дошт пора бар онҷо медӯхт .

وابوبکررا‑رضی اللّه عنه‑دیدم که گلیمی داشت پاره بر آنجا می‌دوخت.

Ва ъоишҳ‑рзии аллоҳи анҳоу ан абиҳо‑чнин мегуяд ки расӯлро ҳеҷ ҷинон басанда наомад ки ҷомаи пора бар ваии дӯхта .

و عایشه‑رضی اللّه عنها و عن ابیها‑چنین می‌گوید که رسول را هیچ جنان بسنده نیامد که جامهٔ پاره بر وی دوخته.

Вомири алмؤмнинъмр‑рзии аллоҳи ънҳ‑ҷбаҳи худро пора бар дӯхтааст . Ривоятаст ки вайро диданд дар вақти хилофати ҷомае пӯшидау пораҳои бисёр бар он дӯхта . Аз он ҷумлаи се пора намад бар миёни китфу ҷома бар як дигари дӯхта .

وامیر المؤمنینعمر‑رضی اللّه عنه‑جبهٔ خود را پاره بر دوخته است. روایت است که وی را دیدند در وقت خلافت جامه‌ای پوشیده و پاره‌های بسیار بر آن دوخته. از آن جمله سه پاره نمد بر میان کتف و جامه بر یک دیگر دوخته.

Въбдоллаҳи бен ъмр‑рзии аллоҳи ънҳ‑гўидпдрм дар вақти хилофат мураққаъӣ дошт дувоздаҳ пора бар ваии дӯхта , баъзе адим ва баъзе барги хурмо . Виро гуфтанд ин барги хурмои имрӯз бар ваии дузии фардо хушк шавад ! гФткист ки зиндагонии фардои ман змон кунад ки то ман ҷомае созам ки фардоро бар орм .

وعبداللّه بن عمر‑رضی اللّه عنه‑گویدپدرم در وقت خلافت مرقعی داشت دوازده پاره بر وی دوخته، بعضی ادیم و بعضی برگ خرما. ویرا گفتند این برگ خرما امروز بر وی دوزی فردا خشک شود! گفتکیست که زندگانی فردای من ضمان کند که تا من جامه‌ای سازم که فردا را بر آرم.

Ва пораҳои будӣ аз адим ва ду ту бар он дӯхта . Чун бинишастӣ хок дар он миён дар рафтӣ , ва чун бархестӣ хок май рехтӣ . Воин ҷумла далеласт бар мураққаъи доштан .

و پاره‌های بودی از ادیم و دو تو بر آن دوخته. چون بنشستی خاک در آن میان در رفتی، و چون برخاستی خاک می‌ریختی. واین جمله دلیل است بر مرقع داشتن.

Амӣралмуъминӣни ъли‑рзии аллоҳи ънҳ‑ҷомаҳ эй ки пӯшедии пораҳои бисёр бар он дӯхтӣ . Гуфтанд ё амӣралмуъминӣн ин чист ? гуфт мураққаъи пӯшидани хушўъи дилу мазаллати нафас самара диҳад , барои он май пӯшам .

امیرالمؤمنین علی‑رضی اللّه عنه‑جامه‌ای که پوشیدی پاره‌های بسیار بر آن دوختی.گفتند یا امیرالمؤمنین این چیست؟ گفت مرقع پوشیدن خشوع دل و مذلت نفس ثمره دهد، برای آن می‌پوشم.

Ва ин навъи ҷома чун касе ба изтирор дар пӯшади қадар ӯ надонад . Мард бояд ки аз сар мамлакат бархезад ва барои қамъи ҳўии ҷомаи пораи пора дар пӯшад .

و این نوع جامه چون کسی به اضطرار در پوشد قدر او نداند. مرد باید که از سر مملکت برخیزد و برای قمع هوی جامهٔ پاره پاره در پوشد.

Ва ин ҷома касе тавонад пӯшед ки аз махлуқоти фориғ шуда бошад , кор ӯ ҷуз бо холиқ намонда буд , барои фароғати ҷома дар пӯшад , ҳар гуҳ ки куҳна шавад пора бар он дузад то дар банди талаб дайгарӣ набошад .

و این جامه کسی تواند پوشید که از مخلوقات فارغ شده باشد، کار او جز با خالق نمانده بود، برای فراغت جامه در پوشد، هر گه که کهنه شود پاره بر آن دوزد تا در بند طلب دیگری نباشد.

Абдуллоҳи бен ъбос‑рзии аллоҳи ънҳмо‑рои диданди ҷомаи мураққаъи пўшидҳн . Гуфтанд ин чист ? гуфт ин ҷомаи пӯшам ва аз халқ давр бошам ва ба ҳақи наздик . Дўстр аз он дорам ки ҷомаҳои фахриаи пӯшам ва дар банд халқ бошам ва аз ҳақи таъолии бозмонм .

عبداللّه بن عباس‑رضی اللّه عنهما‑را دیدند جامهٔ مرقع پوشیدهن. گفتند این چیست؟ گفت این جامه پوشم و از خلق دور باشم و به حق نزدیک. دوستر از آن دارم که جامه‌های فاخره پوشم و در بند خلق باشم و از حق تعالی بازمانم.

Бад-ӣни муқаддамот дуруст шуд ки мураққаъи пӯшидани эшон ақтдоء ба салафаст ,у андари он бисёр маънӣ дигараст ки ёд кардан он дарин мухтасар мутааззираст , ва ин қадар кифоятаст .

بدین مقدمات درست شد که مرقع پوشیدن ایشان اقتداء به سلف است، و اندر آن بسیار معنی دیگر است که یاد کردن آن درین مختصر متعذر است، و این قدر کفایت است.