Аз майдони сакинаи майдон тмзнинт зояд . Қавлаи таъолӣ : « ё ?итҳо алнФси алмтмӣнаҳ » . Ва тмأнинт оромишаст бо инс . Ва он се қисмаст : тмонинт бар нақд ,у тмонинт бар умед ,у тмأнинтст бар меҳр . Аммо тмأнинт бар нақд сеаст : аз ғофилони бмлк , ва аз ғофилони бмлк , ва аз оқилони бтҷрбаҳ , ва аз мухлисони бзмону тмأнинт бар умед сеаст : муздаст мкнсб бадал орамида , ва муздаст мунтазир бадал орамида , ва муздаст мунқатиъи бадали оромидаҳ . Аммо тмонинтро бар меҳр се нишонаст : машғӯл бӯдани бакори вай аз кори худ ,у биёади вай аз ёди худ ,у бмҳри вай аз меҳри худ .

از میدان سکینه میدان طمذنینت زاید. قوله تعالی: «یا ایتها النفس المطمئنه». و طمأنینت آرامش است با انس. و آن سه قسم است: طمانینت بر نقد، و طمانینت بر امید، و طمأنینتست بر مهر. اما طمأنینت بر نقد سه است: از غافلان بملک، و از غافلان بملک، و از عاقلان بتجربه، و از مخلصان بضمان و طمأنینت بر امید سه است: مزد است مکنسب بدل آرمیده، و مزد است منتظر بدل آرمیده، و مزد است منقطع بدل آرامیده. اما طمانینت را بر مهر سه نشانست: مشغول بودن بکار وی از کار خود، و بیاد وی از یاد خود، و بمهر وی از مهر خود.