Аз майдони вақти майдон нафас зояд . Қавлаи таъолӣ : « Флмои аФоқи қоли сбҳонк » . Нафаси худованд вақт онаст ки аз ваии чизе дар чизе дар он наёмизад . Нафасҳои аҳли ҳақиқат сеаст : нолаи тоибст ,у хурӯши вола ,у наъраи воҷид . Аммо нолаи тоиб дев ронад , ва гнооаҳ шавед ,у дили кушояд . Ва аммо хурӯши волаи меҳр дунё шавед ,у асбоби стрд ,у халқ фаромӯш кунад . Ва аммо наъраи воҷид дар ҷони овезад ,у дил ташна кунад ,у ҳиҷоби сӯзад .

از میدان وقت میدان نفس زاید. قوله تعالی: «فلما افاق قال سبحانک». نفس خداوند وقت آنست که از وی چیزی در چیزی در آن نیامیزد. نفسهای اهل حقیقت سه است: نالهٔ تایبست، و خروش واله، و نعرهٔ واجد. اما نالهٔ تایب دیو راند، و گنااه شوید، و دل گشاید. و اما خروش واله مهر دنیا شوید، و اسباب سترد، و خلق فراموش کند. و اما نعرهٔ واجد در جان آویزد، و دل تشنه کند، و حجاب سوزد.