Аз майдони лаҳзаи майдон вақт зояд . Қавлаи таъолӣ : « ҷӣти алии қадар ё Мӯсо » . Вақт онаст ки ҷузи ҳақ дар нагунҷад . Мардон дар он вақт сеанд : вақт яке сабкаст чун барқ ,у вақти яке пояндааст ,у вақти яке ғолибаст . Ончӣ чун барқаст ғослсти шӯянда ; ва ончӣ ғолибаст қотиласт кушанда . Аммо ончӣ чун барқаст аз фикрат зояд ,у ончӣ пояндааст аз лиззат зикр зояд , ва ончӣ ғолибаст аз самоъ назар зояд . Ончӣ чун барқаст дунё фаромӯш кунад , то зикри охират равшан кунад ;у ончӣ пояндааст аз охират машғӯл кунад , то ҳақ мъоин гардад ; ва ончӣ ғолибаст русуми инсоният маҳв кунад , то ҷузи ҳақи ҷл ҷалола намонад .

از میدان لحظه میدان وقت زاید. قوله تعالی: «جئت علی قدر یا موسی». وقت آنست که جز حق در نگنجد. مردان در آن وقت سه‌اند: وقت یکی سبکست چون برق، و وقت یکی پاینده است، و وقت یکی غالب است. آنچه چون برقست غاسلست شوینده؛ و آنچه غالبست قاتل است کشنده. اما آنچه چون برقست از فکرت زاید، و آنچه پاینده است از لذت ذکر زاید، و آنچه غالبست از سماع نظر زاید. آنچه چون برقست دنیا فراموش کند، تا ذکر آخرت روشن کند؛ و آنچه پاینده است از آخرت مشغول کند، تا حق معاین گردد؛ و آنچه غالبست رسوم انسانیت محو کند، تا جز حق جل جلاله نماند.