Худовандо чун вуҷӯди ту пеш аз талаб ва толибаст толиб аз он ҷиҳат дар талабаст ки биқрорӣ бар ӯ ғолибаст , аҷаб онаст ки ёфт нақд шуду талаби брнхост , ҳақи дида вар шуду парда иззат баҷост

خداوندا چون وجود تو پیش از طلب و طالب است طالب از آن جهت در طلب است که بیقراری بر او غالب است، عجب آنست که یافت نقد شد و طلب برنخاست، حق دیده ور شد و پرده عزت بجاست