Илоҳии куҷо боз ёбам онрўз ки ту моро будӣ ва ман набудам , то бози бони рӯзи расми миёни оташу дӯдам агар бдўгитии он рӯз ёбам прсўдм , вар буд худро ёбам ба набӯд худ хушнӯдам

الهی کجا باز یابم آنروز که تو ما را بودی و من نبودم، تا باز بآن روز رسم میان آتش و دودم اگر بدوگیتی آن روز یابم پرسودم، ور بود خود را یابم به نبود خود خشنودم