эй азизи нияти бихир бояд карду қатъи таъаллуқ аз ғайр ки вақт тангасту шитоби умри бидрнг

ای عزیز نیت بخیر باید کرد و قطع تعلق از غیر که وقت تنگست و شتاب عمر بیدرنگ

Роҳии бғоити хатир ва борӣкасту манзилӣ ба ниҳояти тангу торик дараш ба қуфли инқитоъи дарбанду калиди он қуфл бар тоқи баланд , бдоит ӯ баъдами маърӯфу маълуму ниҳоят ӯ ба фанои мавсуфу мавсӯм дар ин раҳ бе тӯшаи хайри қадам пеш натавон ниҳод ва ҳеҷ гомӣ аз андоза беш , дар дасти ҷузи Асоӣ таваккул набояд ва дар пои ҷузи музей таъаммул нишоед ин роҳро бдқт бояд паймӯд ва аз камӣнгоҳи ин манзили бохабар бояд буд , ҳамеша мураккаби ҳиммати бузин бояд дошту тан дар кӯшишу ҷаҳд бар саломатӣ бояд гумошт ки ин роҳӣаст давру дарозу гузар гоҳеаст пурнишебу фарози гиреҳгони ин саҳро шер шикоранду наҳангони ин дарё одамӣ хоранд ин роҳро бепоу сар бояд паймӯд ва ин розро безабону гӯш бояд гуфту шунӯд

راهی بغایت خطیر و باریک است و منزلی به نهایت تنگ و تاریک درش به قفل انقطاع دربند و کلید آن قفل بر طاق بلند، بدایت او بعدم معروف و معلوم و نهایت او به فنا موصوف و موسوم در این ره بی توشه خیر قدم پیش نتوان نهاد و هیچ گامی از اندازه بیش، در دست جز عصای توکل نباید و در پای جز موزه تأمل نشاید این راه را بدقت باید پیمود و از کمینگاه این منزل باخبر باید بود، همیشه مرکب همت بزین باید داشت و تن در کوشش و جهد بر سلامتی باید گماشت که این راهی است دور و دراز و گذر گاهی است پرنشیب و فراز گرگان این صحرا شیر شکارند و نهنگان این دریا آدمی خواراند این راه را بی پا و سر باید پیمود و این راز را بی زبان و گوش باید گفت و شنود