эй азиз аз ҳоли дунё чаҳ таҳқиқ май нмоӣӣ ва аз моли ин бебақо чаҳ савол май нмоӣӣ чаҳ тавон гушӯд забонро дар ҳақи он чизе ки ӯро ба меҳнати воломи бадасти оранд ва ба машаққат тамом нигаҳдоранду бҳсрт ва ноком бигузоранд

ای عزیز از حال دنیا چه تحقیق می نمائی و از مال این بی بقا چه سؤال می نمائی چه توان گشود زبان را در حق آن چیزی که او را به محنت وآلام بدست آرند و به مشقت تمام نگهدارند و بحسرت و ناکام بگذارند

Дунё пулӣаст дар роҳи бодияи қиёмат на даров ором ва на ҷои иқомат дар ӯ ҷузи мояи ранҷ ва бало нест

دنیا پلی است در راه بادیه قیامت نه دراو آرام و نه جای اقامت در او جز مایه رنج و بلا نیست

Вазифа ӯ мардуми озористу шева ӯ кҷбозӣ ва кҷрФторӣ аст

وظیفه او مردم آزاریست و شیوه او کجبازی و کجرفتاری است

Ҳар ки аз ӯ таматтуъ ҷӯяд бебизоъат гардад ва ҳар ки аз ӯ трФъ хоҳад аз аҳл шноът гардад мағрур ӯ мтобъи нафаси ҳариси хасису масрур ӯ мтобъи Иблиси пурталбис ҳар овоза ӯ ( аднёи сбҳни алмўмну ҷинаи алкоФр ) ва ҳар хутба ӯ ( алднёи раси кули хтиӣаҳ ) оғозаши ҳама маъсиятасту гуноҳи корӣу анҷомаш ҳама хиҷлатасту шармсорӣ

هر که از او تمتع جوید بی بضاعت گردد و هر که از او ترفع خواهد از اهل شناعت گردد مغرور او متابع نفس حریص خسیس و مسرور او متابع ابلیس پرتلبیس هر آوازه او (ادنیا سبحن المومن و جنة الکافر) و هر خطبه او (الدنیا راس کل خطیئة) آغازش همه معصیت است و گناه کاری و انجامش همه خجلتست و شرمساری

Ҳар корӣ ки аз ӯ барояд ӯро эътиборӣ на ва ҳар эътиборӣ аз ӯ ояд ӯро қарорӣ на ва на бдўлтши эътимод тавон намӯд ва на бъзтши эътиқоди дарун ӯ ҳама пуршӯрасту бурун ӯ ҳамаи пургӯри ин он тавсанӣаст ки ҳеҷ шаҳсаворӣ ӯро ром накард нозаш ӯ биқдрӣ ва беоқибатӣасту навозиш ӯ кам эътиборӣ ва ориятӣаст ба орияти но?зидани кор занонаст дил аз ӯ бояд кунад ки мардӣ дар онаст ҳар ки даст дар оғӯшаши баради ҷузи силӣ қафо нахурд ва ҳар ки пушт по биравӣ зад душмани хешро пай зад

هر کاری که از او برآید او را اعتباری نه و هر اعتباری از او آید او را قراری نه و نه بدولتش اعتماد توان نمود و نه بعزتش اعتقاد درون او همه پرشور است و برون او همه پرگور این آن توسنی است که هیچ شهسواری او را رام نکرد نازش او بیقدری و بی عاقبتی است و نوازش او کم اعتباری و عاریتی است به عاریت نازیدن کار زنان است دل از او باید کند که مردی در آنست هر که دست در آغوشش برد جز سیلی قفا نخورد و هر که پشت پا بروی زد دشمن خویش را پی زد