Илоҳӣ то бандаро хондӣ банда дар миён мардум танҳост ва то гуфтӣ биёи ҳафт андом ӯ шунавост аз одамӣ чаҳ ояд қадар ӯ пайдост кӣсаи тиҳӣ ва бод паймост , ин кори пеш аз одам ва ҳаввост ,у ато беш аз хавф ва раҷост аммо одамии бсбб дидан мубталост , ба ноз касеаст ки аз сабаб дидан раҳост ва бо худ ба ҷафост .
الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست، و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست.
эй дӯсти бҷмлгии туро гаштами ман
ای دوست بجملگی تو را گشتم من
Ҳқо ки дарини сухан на завқаст ва на фан
حقا که دراین سخن نه ذوق است و نه فن
Гар ту зи худии худ буруни ҷустии пок
گر تو ز خودی خود برون جستی پاک
Шояд снмои биҷой ту ҳастам ман
شاید صنما بجای تو هستم من