Илоҳӣ он кардаро бар сари кӯй бало оварадӣу бало ва мусӣбатҳоро боишон намӯдӣ , ин як гуруҳи ҳазор қисм шуданд ҳама рӯй аз бало баргардонеданд магари як гуруҳи андак ки рӯй гардон нашуданду ошиқи вори сар ба кӯй бало ниҳоданд ва аз балои ниндишиднд ва гуфтанд моро ҳамон давлати бас ки таҳаммули андӯҳ ту гаштему ғами балоӣ ту хӯрдем ва як як бзбон ҳол мегуфтанд :
الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گروه هزار قسم شدند همه روی از بلا برگردانیدند مگر یک گروه اندک که روی گردان نشدند و عاشق وار سر به کوی بلا نهادند و از بلا نیندیشیدند و گفتند ما را همان دولت بس که تحمل اندوه تو گشتیم و غم بلای تو خوردیم و یک یک بزبان حال می گفتند :
Ман ки бошам ки ба тани рахти вафоӣ ту кунам
من که باشم که به تن رخت وفای تو کنم
Дида ҳмол кунам бори ҷафои ту кашам
دیده حمال کنم بار جفای تو کشم
Гар ту бар ман ба тану ҷону дилӣ ҳукм кунӣ
گر تو بر من به تن و جان و دلی حکم کنی
Ҳар серо рқскнони пеши ҳавои ту кашам
هر سه را رقصکنان پیش هوای تو کشم