Илоҳӣ ! чаҳ ёд кунам ки худ ҳамаи ёдам , ман хирмани нишони худ Фробод додам , ёдкрдн касбасту фаромӯш накардани зиндагонӣ , зиндагонии вроءи ду гетӣасту касби чунон ки доне .

الهی! چه یاد کنم که خود همه یادم، من خرمن نشان خود فراباد دادم، یادکردن کسب است و فراموش نکردن زندگانی، زندگانی وراء دو گیتی است و کسب چنان که دانی.