Қавмӣ ки заҳр чаҳ дуни мо пок заданд

قومی که زهر چه دون ما پاک زدند

Оташи зи ғамони дил дар афлок заданд

آتش ز غمان دل در افلاک زدند

Аз ҳарчӣ буруни мост чун давр шуданд

از هرچه برون ماست چون دور شدند

Бар арши расидаи хайма бар хок заданд

بر عرش رسیده خیمه بر خاک زدند