Пер тариқат гуяд : худовандо ёдат чун кунам ки худ дрёдӣу бандаро аз фаромӯшии фарёдӣ худовандо ҳар ки дар расед ғамон вай барисед ниёзманди турои зи зокирон дар ду гетӣ кист ?у бандаро беҳтар аз шодӣ ту чист ? ту худ ёди худии вирочаҳи шиносӣ ? сафар накарда манзил чаҳ доне ? дӯсти надидау нашинохта аз нишон ӯ чаҳ хабари дорӣ ?

پیر طریقت گوید: خداوندا یادت چون کنم که خود دریادی و بنده را از فراموشی فریادی خداوندا هر که در رسید غمان وی برسید نیازمند ترا ز ذاکران در دو گیتی کیست؟ و بنده را بهتر از شادی تو چیست؟ تو خود یاد خودی ویراچه شناسی؟ سفر نکرده منزل چه دانی؟ دوست ندیده و نشناخته از نشان او چه خبر داری؟

Агар бҷон хатар кунӣ бо хатари шӯй вагар рӯзӣ ба кӯии ҳақиқат гузар кунӣ он бинӣ ки ҳеҷ чашмии надида ва ҳеҷ гӯшӣ нашунида ва ба хотири ҳеҷ одамӣ хутур накарда

اگر بجان خطر کنی با خطر شوی و گر روزی به کوی حقیقت گذر کنی آن بینی که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به خاطر هیچ آدمی خطور نکرده

Бандаи ман нишони меҳрбонӣ мо онаст ки нахусти мо туро ёд кардем сипас ту моро ёд кардӣ нахусти ман туро хостами пас аз он ту марои хостӣ

بنده من نشان مهربانی ما آنست که نخست ما تو را یاد کردیم سپس تو ما را یاد کردی نخست من تو را خواستم پس از آن تو مرا خواستی

Шукр гоҳе бар дидор неъматаст ва гоҳе бар дидори неъмати бахш ва бар мушоҳидаи зот ӯ ин шукри аҳл ниҳоятаст ва он шукри аҳли бдоити худованд чун бидонаст ки бештари бандагони ёроӣӣ сипос надоранд кор бар эшон осон кард ва маин шукр аз эшон Фрўнҳод ва нагуфт маро шкргзор бошед

شکر گاهی بر دیدار نعمت است و گاهی بر دیدار نعمت بخش و بر مشاهده ذات او این شکر اهل نهایت است و آن شکر اهل بدایت خداوند چون بدانست که بیشتر بندگان یارائی سپاس ندارند کار بر ایشان آسان کرد و مهین شکر از ایشان فرونهاد و نگفت مرا شکرگزار باشید

Балки гуфт шукри неъмат биҷой ореду ҳақи онро бишносед онгоҳ аз шинохти ҳақи ману мушоҳидаи зоти ман навмед шавед ки он на кори об ва гуласт венаи ҳадиси ҷону дил

بلکه گفت شکر نعمت بجای آرید و حق آن را بشناسید آنگاه از شناخت حق من و مشاهده ذات من نومید شوید که آن نه کار آب و گل است ونه حدیث جان و دل

Ҳар ки бтў зиндааст ҳаргиз намирад ҷон дар тан агар аз ту маҳрӯм монад чун мурда зиндонӣаст зинда ба ҳақиқат касеаст ки бо тўأш зиндагонӣ аст

هر که بتو زنده است هرگز نمیرد جان در تن اگر از تو محروم ماند چون مرده زندانی است زنده به حقیقت کسی است که با توأش زندگانی است