Пер тариқат гуяд : худоё шод бидонем ки ту будӣ ва мо набудем кори ту дар гирифтӣ ва мо нагирифтем худоё ҳарчӣ беталаб бмо додӣ ба сазовории мо табоҳ макун ҳарчӣ биҷой мо кардӣ аз некӣ ба айби мо аз мо бурӣда макун ҳарчӣ на бсзои мо сохтӣ бносзоӣии мо ҷдомкни худоёи ончии мо худ киштем ба бар меару ончии ту моро киштии офати мо аз он бози дор
پیر طریقت گوید: خدایا شاد بدانیم که تو بودی و ما نبودیم کار تو در گرفتی و ما نگرفتیم خدایا هرچه بی طلب بما دادی به سزاواری ما تباه مکن هرچه بجای ما کردی از نیکی به عیب ما از ما بریده مکن هرچه نه بسزای ما ساختی بناسزائی ما جدامکن خدایا آنچه ما خود کشتیم به بر میار و آنچه تو ما را کشتی آفت ما از آن باز دار
Ман ки бошам ки бетони рахти вафои ту кашам
من که باشم که بتن رخت وفای تو کشم
Дида ҳмол кунам бори ҷафои ту кашам
دیده حمال کنم بار جفای تو کشم
Буи ҷон оядам аз лаб ки ҳадис ту кунам
بوی جان آیدم از لب که حدیث تو کنم
Шохи ъзи раведам аз дил ки балои ту кашам
شاخ عز رویدم از دل که بلای تو کشم